Yes we can

Hetzelfde gold voor de haren. In barre economische en politieke tijden werden de kapsels steeds hoger (denk Marie-Antoinette ten tijde van haar onthoofding). Dat blijkt dan weer niet bij Jeanne d’Arc te kloppen, maar goed, je moet een leuke theorie nooit dood checken, zeg maar.

Welnu, de ietwat hilarische vraag waarover men zich in deze huidige crisissituatie in Amerikaanse mode- en politieke kringen buigt, is of president Barack Obama bepaalde groepen Amerikaanse (lees: zwarte kansloze) jongeren zo ver zal kunnen krijgen, dat ze het kruis van hun broek niet meer op hun knieën laten slobberen. Lukt hem dat, dan zou hij er volgens diverse media de economie een enorme boost mee kunnen geven. De logica hiervan ontgaat mij, maar wordt uitgelegd met de woorden dat elke verandering in de mode banen en uiteindelijk dus ook geld betekent. En misschien krijgen deze voornamelijk werkloze heren dan ook wat gemakkelijker een baan.

Niet de kredietcrisis en het in zwaar weer verkerende General Motors blijkt volgens modeland dus Obama’s grootste uitdaging, maar de bouwvakkerspleet waar zoveel Amerikanen patent op lijken te hebben. Krijgt Obama als eerste zwarte president het kruis weer omhoog en ‘zijn broeders’ in de getto’s in een – desnoods tweedehands – slankgesneden Armani?

Die link van Obama met laaghangende kruizen komt natuurlijk niet helemaal uit het niets. Een paar dagen voor hij de verkiezingen won verscheen hij op MTV, waar hij een vraag voor zijn kiezen kreeg over wetten die sommige gemeenten hanteerden om een populaire street look, jongens in low-slung pants, te verbieden. “Deze verordeningen zijn tijdsverspilling,” antwoordde Obama. “Broeders, jullie moeten gewoon uit jezelf je broek ophalen. Jullie lopen langs en jullie moeder en oma hebben ook zicht op jullie onderbroek. Come on, dat willen ze niet. En ik ook niet.” De vraag is nu in hoeverre zijn eigen strakke kleedgedrag (en laten we dat van zijn vrouw Michelle niet vergeten) als voorbeeld kan dienen voor een hele natie. In bepaalde politieke kringen is men er namelijk van overtuigd dat John F. Kennedy destijds een knockout blow gaf aan de traditionele Amerikaanse hoedenbusiness door er zelden een te dragen. Een generatie eerder had Clark Gable de hemdenindustrie al geschokt door in een film zijn hemd los te knopen en direct zicht te bieden op zijn borstharen.

Yes we can, denkt Obama vast en ik help het hem hopen maar geef hem weinig kans. Hij zal het met zijn iele lijfje moeten opnemen tegen de macho reclamecampagnes van de modejongens met het grote geld. Al zijn erg laaghangende kruizen volgens mij nooit gesignaleerd op een Armani-catwalk, de Milanese ontwerper vaart wel bij de ghetto look. Kijk alleen al hoeveel geld hij met de steeds heftiger getatoeëerde David Beckham in zijn ondergoedcampagne pompt. Mannenondergoed is een miljardenbusiness. En dat laat geen ontwerper zich afnemen. Net als een arme zwarte jongere zich het recht niet laat afnemen om zijn broek zo ver mogelijk naar beneden en zijn slip zover mogelijk omhoog te sjorren.

 Mail

 Print

 Vrouw Nieuwsbrief