Flirten

Dat had ook weinig zin, vanwege mijn weinig flatteuze kapsel (kort, recht piekhaar), mijn ‘intellectuele’ bril (montuur Dame Edna, maar dan in bruintinten), het geheel afgetopt met een beugel die de geul tussen mijn voortanden moest dichten. Ik was het meisje uit de klas met wie niemand verkering wilde. Als ik over straat liep, kreeg ik het woord ‘lelijkerd’ naar mijn kop geslingerd. Je zag in die tijd helaas nog geen hoofddoekjes in Amsterdam West, ook geen boerka’s, god weet dat ik daar baat bij zou hebben gehad.

Toen ik vijftien werd, uitgebeugeld was, mijn haar liet groeien en mijn bril verruilde voor lenzen, veranderde de wereld. Nog steeds keken jongens me na, maar op een andere manier. Niet met afkeer, maar met nieuwsgierige belangstelling. Niet met een opgetrokken neus, maar met een geïnteresseerde glimlach. Het ging zo ver, ik zweer het je, dat ze een praatje met me aanknoopten. Een wonderlijke ervaring. Ik ben daarna driftig begonnen met flirten en er eigenlijk nooit meer mee opgehouden, zo lollig vond ik het om de mogelijkheden uit te buiten die ik voordien nooit had.

Inmiddels zijn we bijna dertig jaar verder. Ik ben getrouwd met een geweldige man, moeder van twee schatten van kinderen en nog steeds kan ik het flirten niet laten. Nu ik de 45 nader, baart dit me weleens zorgen: in hoeverre is dit puberale gedrag nog gepast?

Ik google ‘flirten’ en laat me in eerste instantie geruststellen. Uit een Amerikaanse enquête blijkt dat 50 procent van de mensen die flirten zich jong en sexy voelt. 37 Procent krijgt er een natuurlijke roes van. Oogcontact met iemand die je sexy vindt, stimuleert je hersenen en geeft je extra energie. Kortom, zo concluderen de deskundigen: flirten is gezond.

Dit kan ik alleen maar beamen, maar ik blijf met één grote, onbeantwoorde vraag zitten. Wat is de leeftijdsgrens? Een getrouwde vriendin (37) kwam laatst terug van een vakantie in Tunesië. Ze bekende dat ze graag een beschuitje had willen eten met de kinderanimator. Hij was 17. Ik herkende het. Als het gaat om flirten, ben ik als Madonna en haar nieuwste verovering Jesus. Mijn ‘slachtoffers’ zijn doorgaans decennia jonger. Zo ben ik fan van Valerio Zeno. Dat kind is 25. De strandwacht bij ons in de Algarve: goddelijk ding. Net 23 geworden.

En dan Sam, mijn bloedeigen zoon van 13. Beeldschoon. Prachtige zoenlippen. Als tweejarige zat hij bij een single vriendin op schoot. Hij boog zich voorover, duwde zijn mond tussen haar pronte borsten en begon bellenblaasgeluiden te maken. Zij bloosde ervan. Ik begreep haar reactie. Verwarrend als tweejarige jongens dergelijke emoties bij je opwekken. Voor je het weet, begin je pedofielen te begrijpen en dat is wel het laatste wat je wilt. Het allerlaatste wat je wilt, is er zelf een worden, dus als iemand mij ooit in de weer ziet met emmers en zakken cement, sla dan groot alarm. Geloof me niet als ik beweer dat het keldertje is bedoeld voor mijn eigengemaakte aardbeienjam. Hou me tegen. Bind me vast. En bel ogenblikkelijk de zedenpolitie.

Tweet

 Mail

 Print

 Vrouw Nieuwsbrief