Doe ik zo

Ik bedoel, dat is tenminste een toezegging; een belofte die ooit eens zal worden ingewilligd. Dat betekent ook dat ik nooit moeilijk doe als die toezegging de volgende dag nog niet is verwezenlijkt. Nee, ik ben een dankbaar mens tegenover eenieder die laat blijken dat hij mij tegemoet wil komen. En zeg nou eerlijk: zo dankbaar zou u ook moeten zijn.

Over eerlijkheid gesproken: soms betrap ik mij er op dat ik toch een heel klein beetje ongeduldig kan worden. Dan ga ik zachtjes zeuren met opmerkingen als ‘wanneer is zo’ of ‘zeg niet ja, als je nee bedoelt’ en ‘eerst zien, dan geloven’. En dat kan natuurlijk helemaal niet. Mensen hebben zo hun eigen agenda en kunnen niet op stel en sprong van alles regelen, enkel en alleen maar omdat ik dat graag wil. Ook geeft het geen pas om allerlei psychologische stempels te drukken op deze lieden en het feit dat afspraken niet worden nagekomen.

Zo heb ik zelf wel eens de heimelijke gedachte dat doe-ik-zo-mensen een ontwikkelingsstoornis hebben, alsof zij zijn blijven steken in de kindertijd en geen verantwoordelijkheid kunnen dragen voor de verplichtingen die ze wel zijn aangegaan. Ook koester ik wel eens de gedachte dat deze lieden het leuk vinden om machtspelletjes te spelen; dat zij alles uitstellen om te laten voelen dat zij niet voor het karretje gespannen willen worden; een praktische vertaling van het principe: ‘alleen omdat jij mij dit opdraagt, doe ik het juist niet’.

Kijk, dat soort overpeinzingen zijn gewoon flauw, al was het alleen maar omdat het getuigt van wantrouwen. Bovendien laat de werkelijkheid zien dat er twee soorten mensen zijn: de denkers en de doeners. De denkers doen in hun verbeelding zoveel, dat zij aan het feitelijk uitvoeren niet toekomen. De doeners hebben geen verbeelding omdat zij alleen maar doende zijn, oftewel: ieder soort heeft zo zijn eigenaardigheden zonder dat de één zich boven de ander hoeft stellen.

De doener is geen beter mens dan de denker al gedraagt hij zich vaak wel zo. Ik bedoel, alleen maar omdat de doener zo veel gedaan krijgt wil niet zeggen dat de denker een slecht mens is. Nee, de denker zal meer dan eens ervaren dat problemen zich vanzelf oplossen; dat hij zich mag prijzen dat hij het geduld had om juist niets te doen. Want opschieten is de mantra van deze tijd, waardoor de doeners er, qua imago, veel beter van afkomen.

Wordt u daarom niet op uw wenken bediend, raak dan niet gelijk van de kook. De doe-ik-zo-mensen liggen in bad. En ik denk altijd: ‘dat moet je maar kunnen’.

j.wijnberg@home.nl

www.psycholoogwijnberg.nl

 Mail

 Print

 Vrouw Nieuwsbrief