NAAT & TAAT

Taat, het thema van VROUW is deze week Fit & Gezond, en ik kan je verklappen: ik voel me dikker dan ooit. Te veel speculaas, chocoladeletters, marsepeinen biggetjes, Serrano ham, gestoofde peertjes, reerug, mousse en koffieboontjes. Ik word gek van mezelf. Hoe kan ik me zo snel mogelijk weer gezond voelen. Beter gezegd: hoe breng ik weer wat discipline in mijn leven? Is de ommekeer niet altijd op 1 januari van het nieuwe jaar, Taat? Misschien moet ik mijn goede voornemens toch nog maar gaan opschrijven om zeker te zijn dat ik ze niet vergeet…

Te veel eten in december is dan wel jammer voor mijn figuur, maar ik moet je bekennen dat het zó gezellig was! En daar is toch ook veel voor te zeggen. Ik heb ervan genoten, van elk hapje en drankje dat 2009 nog even voor mij in petto had. Ik heb waardig afscheid genomen van een jaar met diepte- en hoogtepunten.

Wat betreft de hoogtepunten: wat hebben we samen veel plezier gehad, Taat. De columns in VROUW, onze vele telefoongesprekken over alles wat het leven te bieden heeft… Gelukkig zaten we nooit ‘samen’ in een dipje en wist de een de ander altijd weer op te beuren. En dat we naar aanleiding van onze columns gevraagd zijn om samen een boek te schrijven! Wie had dat ooit kunnen denken?

Nu heb je me op veel gebieden advies gegeven, maar eigenlijk nog nooit wat sport betreft. Mijn billen zijn groter, ronder en vetter dan die van jou (zou het de leeftijd zijn?), en dan heb ik het nog niet eens over borstomvang en benen. Misschien kun je me eens op sleeptouw nemen als je weer eens je dwangmatige rondjes rent.

Fit en gezond voel ik me nog zeker niet, wél gelukkig en trots, en alles wat daarbij hoort. Leve de vriendschap! 2009 is een jaar waar ik zo nu en dan nog eens goed aan zal terugdenken. Al blijft het niet alleen bij denken, maar ook bij voelen… Mijn broeken zitten zo langzamerhand allemaal strak, Taat, daar moet snel verandering in komen. Zeg, heb jij nog een paar loopschoenen te leen?

Naat, wat ben ík blij dat de feestdagen erop zitten! Hebben we dat ook weer gehad. Kan ik geleidelijk mijn kerstdepressie uitkrabbelen, met het gevoel: een nieuw jaar, nieuwe kansen. Nou ben ik alleen niet zo van de ‘goede voornemens’. Tenminste, niet specifiek rond januari. Ik heb elke week wel een nieuw ‘goed voornemen’, al na het zien van een fantastische documentaire wil ik mijn leven beteren. Dus meer op sociaal vlak. En dat is zelfs terug te vinden in mijn eetpatroon: voedsel waar dieren ‘leed’ aan hebben ondervonden laat ik staan, maar geen haar op mijn hoofd dat ik iets niet eet omdat mijn kont er dikker van wordt.

En Naat, als ik jou was, zou ik me ook niet zo druk maken over je figuur. Die wulpse rondingen van je (ja, zo noemen we die!!!) mogen best gezien worden in die strakke broeken. Maar ik ken het gevoel, vooral als je na een relatiecrisis - zomaar gratis en voor niets - tien kilo lichter wordt (het enige positieve van een scheiding trouwens), en er na een half jaar achter komt dat het maar tijdelijk is, want dan vreet je alles er drie keer zo hard weer aan.

Misschien dat ik daarom een soort dwangneurose heb opgebouwd qua sporten. Als compensatie van alles wat ik naar binnen stouw. Zo moest ik van mezelf de afgelopen jaren minstens drie keer in de week naar de sportschool. Dat klinkt nog normaal, maar daarbuiten was ik ook voortdurend bezig met ‘trainen’. Ook al regende het pijpenstelen, de auto liet ik staan. Alles moest fietsend. Of lopend. En dan was ik steevast bewust mijn bilspieren aan het samenknijpen. Het ergste: tijdens seks werd het zelfs een uitdaging om de buikspieren continu aan te spannen. Ik begon ineens de drive van een bodybuilder te begrijpen. Bijna niet gezond meer, zou je denken.

Ik praat in de verleden tijd, want mijn abonnement op de sportschool is inmiddels verlopen. En wordt het een principekwestie om te verlengen. Het ministerie van Volksgezondheid wil dat wij meer gaan sporten, maar je betaalt je blauw aan een abonnement. Ik vind dat zoiets opgenomen moet worden in het ziektekostenpakket. Daar gaan we dus maar niet op wachten… Kom snel schoentjes bij me halen, dan doen we paar rondjes park. Wel een strak broekje aantrekken!

Tweet

 Mail

 Print

 Vrouw Nieuwsbrief