Sandra Schuurhof

Sandra Schuurhof

Sandra Schuurhof heeft het druk. Ze werkt nu als deskundige bij het SBS6-programma Hart van Nederland. En heeft ze ook nog een eigen column in VROUW! "Ach, ik kan tot mijn tachtigste altijd nog op de bank zitten."




 
 
Exclusieve artikelen van de Telegraaf redactie
za 02 feb 2013, 05:30

‘Ik beheers het schoonmaken beter dan mijn werkster’
 

Schoon genoeg

door Sandra Schuurhof

Presentatrice/journaliste Sandra Schuurhof schrijft elke week over haar boeiende bestaan. Deze week onthult ze een onvermoed talent: poetsen!

Foto: Hans de Kort

Als puber was ik een viespeuk. Het leek of een kleine burgeroorlog in mijn kamer had gewoed en mijn moeder liep met een grote boog om de gevarenzone heen. Ze wilde pas schoonmaken als ik eerst zelf de stapels Hitkranten, vieze onderbroeken, resten chips, bebloede pleisters en plukken haar had verwijderd. Dat vertikte ik, want het lag mij niet in de weg, en dus verstofte ik langzaam maar zeker.


Toen ik op kamers ging en de douche en keuken moest delen met vier andere goorlapjes, begon ik in te zien dat bergen vuile vaat, stinkende vuilnisbakken en een doucheputje met een allegaartje van lichamelijke afvalresten best onsmakelijk waren. 
Ik stelde een schoonmaakrooster op waar iedereen het mee eens was en niemand zich aan hield. Maar ziek door de onhygiënische toestanden werd ik nooit. Virussen holden hard weg als ze mij in het vizier kregen, op zo'n ongebruikelijke cocktail van bacteriën kregen ze toch geen vat.

 De ommekeer kwam toen ik ging samenwonen. Zonder duidelijke aanleiding veranderde ik in een pietje-precies die non-stop in de weer was met schuursponsjes, chloor en groene zeep. Ik kreeg met terugwerkende kracht meelij met mijn moeder, want mijn toenmalige vriend maakte veel vies, maar niets schoon.

Na vele verhitte ruzies kregen we een werkster: Sonja. Sonja kwam uit Rusland en was zo fragiel dat ze met stofzuiger en al omviel als je een keer hard blies. Schoonmaken was eigenlijk een nieuwe bezigheid voor haar en nu liep ik niet mijn vriend maar een Russin achterna met corrigerend doekje. Sonja moest na een paar maanden het veld ruimen voor Zarina, die weer werd opgevolgd door Sacha, Paula, Karina, Agnieska, Sofie, Sarah, Tonia, Angela en Kim. Van Brazilië tot Bali, van Polen tot Zuid-Afrika, allemaal hadden ze zo hun gewoontes. De één ging met een staalborstel mijn nieuwe fornuis te lijf, de ander gebruikte bleek voor de parketvloer. Er was zelf een hulp die het bakje van de vaatwasser vulde met Dubro en daarna vrolijk de deur achter zich dichttrok. Bij thuiskomst was de beneden verdieping omgetoverd tot één groot bubbelbad. Daar heb ik nog dagen plezier aan beleefd.

 Zo moeilijk is dat schoonmaken toch niet? Ik beheers het beter dan mijn werkster. Mijn geheime wapen: keukenpapier. Hele pakken gaan er wekelijks doorheen. Het zal je verbazen wat je er allemaal mee kunt, ik verschoon er nog de kat mee. Vrienden vinden mijn properheid een tikje hysterisch, maar zolang ik niet de hele dag door loop te soppen en ook de buurtzwerver een hand geef, ben ik ver verwijderd van het etiket ‘smetvrees’. Ik hou gewoon van orde en regelmaat op zo ongeveer de enige plek waar ik het zelf helemaal in de hand heb. 

Als aanvulling op mijn poetsbehoefte heb ik nu twee geweldige cadeaus voor mijn verjaardag gekregen: een stofzuigerrobot en dweilrobot. Mijn nieuwe vrienden zijn helemaal hightech, ze vliegen langs wanden en halen zelfs vastgeplakt vuil weg. In drie kwartier zijn ze klaar en is de vloer brandschoon. De werkster ga ik niet opzeggen, want de robotten verzetten helaas geen meubels. Maar toch is het zalig dat, terwijl ik onder de douche sta, mijn nieuwe hulpjes mijn huis boenen. Kan nu iemand nog een opruimrobot uitvinden?
 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Nu populair
Actueel
Meest gelezen