Exclusieve artikelen van de Telegraaf redactie
Anne Gertie hiv Foto: Mariël Kolmschot
vr 07 dec 2012, 06:30

Uit VROUW Magazine

'Ik dacht: welke man wil een meisje met hiv?'

Door Marion van Es

Anne (22) dacht er op haar 16e niet bij na dat ze hiv kon krijgen als ze zonder condoom zou vrijen. Toch gebeurde het. Voor haar moeder Gertie (50) was de schok minstens zo groot.

"Mijn vriend en ik gebruikten naast de pil geen condoom," vertelt Anne. "Ik dacht geen moment na over wat de gevolgen konden zijn. Hiv, dat was iets wat voorkwam in Afrika en bij homoseksuelen, dacht ik. Toch besloten we om een SOA-test te laten doen bij de GGD. Twee weken later kreeg mijn vriend te horen dat hij hiv had. Waarschijnlijk was hij besmet geraakt via een meisje met wie hij naar bed was geweest voor hij mij leerde kennen. Mijn test bleek in orde, al had ik nog steeds kans dat ik geïnfecteerd was. Het virus heeft een incubatietijd van drie maanden en die waren nog niet voorbij. Ik moest mijn ouders inlichten, maar was doodsbang dat ze mijn vriend de deur uit zou schoppen."

Gertie: "Natuurlijk was ik boos, want hoe hadden ze zo stóm kunnen zijn? Naar ons idee hadden we het volledige pakketje van seksuele voorlichting afgeleverd. Maar ja, met woede schiet je helemaal niets op."

Anne: "De derde test was positief, ik had tóch hiv. Eerst drong het niet echt tot me door, het was allemaal te pijnlijk. Ik wist ook totaal niet wat het inhield, dacht dat ik binnen een paar jaar dood zou zijn. Gelukkig legden de specialisten al snel uit dat er met hiv goed te leven valt. Maar ze zeiden ook dat het heel zwaar zou worden, vooral emotioneel. Ik zou afgewezen kunnen worden, moeilijk een baan vinden. Daarom raadden ze aan er met niemand over te praten. Achteraf een slecht advies, want daarmee hou je het taboe in stand. Maar omdat mijn vriend bang was dat mensen over hem zouden oordelen, hebben we het tweeënhalf jaar lang aan slechts een paar mensen verteld."

Gertie: "Die periode vond ik het moeilijkst, je draagt tenslotte een groot geheim met je mee. Zelfs een groot deel van de familie wist van niets, ik voelde me heel alleen. Uiteindelijk heb ik het op mijn werk verteld. Anne gebruikte het eerste halfjaar namelijk medicatie met heftige bijwerkingen. Ze kwam met regelmaat eerder uit school en dan moest er iemand thuis zijn. Ik ben dankbaar dat mijn collega’s het me mogelijk maakten er voor haar te zijn."

Geen geheim meer

Anne: "Uiteindelijk nam ik mijn beste vriendin in vertrouwen, ik móest het kwijt. Dat was het stomste wat ik had kunnen doen; later bleek dat ze het aan allerlei mensen had doorverteld. Toen het uitging met mijn vriend, besloot ik er geen geheim meer van te maken. Ik vond dat mensen me maar moesten accepteren zoals ik ben. Maar toen leerde ik een nieuwe jongen kennen en vertelde ik hem dat ik hiv had. Hij vond het geen probleem, maar wilde wel zijn ouders inlichten. Die vonden het een te groot risico en wezen me de deur."

Gertie: "Het liefst wilde ik meteen naar die mensen toe gaan om te vertellen hoe kwetsend het was wat ze zeiden. Het is moeilijk om toe te kijken terwijl je dochter zo’n verdriet wordt aangedaan. Af en toe krijg ik dat gevoel weer, als iemand iets doms zegt over hiv. Maar ik weet dat het geen zin heeft, mensen weten niet beter."

Zou jij het moeilijk vinden als een vriend(in) van jouw kind hiv blijkt te hebben? Praat met ons mee!

Volg VROUW ook op Hyves, Facebook, Twitter, Google+ en Pinterest


Nu populair
Actueel
Meest gelezen
Laat papa maar een knot maken
Papa`s die een strakke staart, mooie knot of een vlecht kunnen maken zijn zeer zeldzaam. Dit meisje...