Exclusieve artikelen van de Telegraaf redactie
Huilend naar het kinderdagverblijf Foto: © Roel Dijkstra
vr 30 nov 2012, 10:09

Huilend naar het kinderdagverblijf

Marit Langedijk-van der Pruik is pedagoog en ontwikkelingscoach. Daarnaast is ze moeder van twee kinderen. Voor VROUW beantwoordt ze vragen over opvoeden en de omgang met je kind. Haar visie: ondersteunende communicatie in interactie met het kind geeft langetermijnoplossingen en gezamenlijk plezier.

Foto: Marit Langedijk- van der Pruik

Hallo Marit,

Ik heb een tweeling van 3 jaar, een jongen en meisje. Eén dag in de week gaan ze naar het kinderdagverblijf. Hier gaan ze al 2,5 jaar naar toe, maar de laatste paar weken wil mijn zoontje niet meer gaan. Mijn dochtertje gaat wel met heel veel plezier.

Ik begin de dag van tevoren al te vertellen dat hij naar juf Mariska gaat en dan geeft hij aan dat hij dat leuk vindt. En dat hij niet meer gaat huilen. De ochtend van het kinderdagverblijf is echt een drama, vanaf het moment dat hij wakker wordt begint hij al te huilen. Ik breng hem wel iedere week en meestal als ik weg ben dan stopt hij binnen 10 minuten met huilen. De ene keer gaat hij meteen spelen en is hij lekker ondeugend, en de andere keer blijft hij de hele ochtend zeurderig. Als ik hem na mijn werk ophaal dan wil hij nooit mee naar huis en wil hij bij zijn juf blijven.

Als ik met hem praat dan geeft hij wel aan dat hij het leuk vindt. Maar dat de juf een keertje boos is geworden. Ik zeg dan tegen hem dat mama ook wel eens boos wordt maar dat hij een lief jongentje is en dat ik en zijn juf heel veel met hem willen spelen, maar dat hij wel moet luisteren naar mij en naar zijn juf. Dan knikt hij heel wijs.

Ik ben echt wel een beetje radeloos, want iedere keer als ik hem breng breekt mijn hart. Maar als ik hem dan ophaal en hij is heerlijk ondeugend en ik hoor positieve verhalen, dan kan ik weer lachen.

Marit, help mij alstublieft. Wat moet ik doen om ervoor te zorgen dat hij weer zin heeft om naar het kinderdagverblijf te gaan?

Groetjes, Franceska

 

 

Beste Franceska,

Het is niet prettig voor kind en ouders om met tegenzin afscheid te nemen, je vraag is daardoor heel begrijpelijk. Uit je verhaal begrijp ik dat je zoontje tot een paar weken terug wel met plezier naar het kinderdagverblijf ging. Als dat inderdaad zo is, lijkt het aannemelijk dat er een goede vertrouwensband is ontstaan tussen de juf en je zoontje, ondanks dat je kinderen maar 1 dag in de week gaan. Nu geeft hij zelf aan dat de juf een keer boos is geworden. Dit kan zeker een heftige indruk hebben achtergelaten bij je zoontje. Het hangt dan af van de toon en positieve interactievaardigheden van de juf hoe de boodschap bij je kind overkomt. Het ene kind is daar natuurlijk gevoeliger voor dan het andere kind. Maar de interactievaardigheden van de pedagogisch medewerkster zijn van invloed op het gevoel van emotionele veiligheid.

Om te weten of er inderdaad iets is voorgevallen (wat voor ons een kleinigheidje kan lijken maar voor een kind groot) is het goed in gesprek te gaan met de pedagogisch medewerkster om zo na te vragen of zij een idee heeft waarom je zoontje sinds een aantal weken met tegenzin naar het kinderdagverblijf gaat.

Een andere reden kan zijn dat je zoontje opziet tegen het afscheid nemen. Is hij de overige dagen van de week samen met jou? In dat geval is het elke keer een behoorlijke omschakeling. Kinderen van 3, die steeds meer de wereld willen onderzoeken, vinden het heerlijk dat in de veilige nabijheid van hun ouders te doen. Aan de andere kant vinden kinderen spelen met leeftijdsgenootjes ook heel leuk, dus eenmaal op het kinderdagverblijf is er voldoende afleiding. Vandaar dat hij vaak niet meer mee naar huis wil, wat een goed teken is!

Leg niet teveel de focus op het ‘moeilijk’ afscheid nemen en kijk er niet teveel tegenop. Kinderen uiten hun emoties door te huilen, wat goed is. Het is belangrijk dat zijn gevoelens benoemd worden en de juf ook de tijd neemt om hem op zijn eigen tempo, in haar liefdevolle nabijheid, uit te laten huilen. Daarna zal hij voldoende ontladen zijn om ruimte te hebben lekker mee te doen met de dag waarin zijn zusje ook een vertrouwde factor is.

Blijf goed kijken naar het gedrag en gevoel van je zoontje, samen met de pedagogisch medewerkers. Zo kun je hem begeleiden in het afscheid nemen en in de interactie met de groep.

Ik wens jullie alle goeds,

Marit Langedijk - van der Pruik

 

 

 

Volg ook Marits blog. Heb je zelf een vraag voor Marit, mail dan naar vrouwinternet@telegraaf.nl, onder vermelding van 'Vraag aan Marit'. Wie weet krijg jij dan volgende week antwoord.

 

 


Nu populair
Actueel
Meest gelezen