Geheimen van een model

Foto: Allard Honigh

Nu is Yfke niet de minste. Ze sleepte campagnes binnen van Carolina Herrera, Ralph Lauren en Calvin Klein, poseerde voor diverse bladen en liep shows voor onder meer Victoria's Secret (met komma s die ze in het bijschrift op pagina 43 vergeten zijn) en Ralph Lauren. Ook presenteerde ze de eerste twee seizoenen van Holland's Next Topmodel. En met haar 28 jaar is ze nog steeds niet uitgerangeerd. Zo werd tijdens de lancering bekend gemaakt dat ze het nieuwe gezicht is van de nieuwe Samsung Ladyphone campagne.

Het boek doet denken aan een vakantie-doe-boek: dun (128 pagina's), zachte kaft, dik papier en als extraatje veel foto's.

Leuk zijn de echt persoonlijke feiten van Yfke. Zoals Yfkes Hotspots in New York (waar zijn de places to be van de andere modesteden?), Backstage stories met weetjes over haar zwaarste opdracht, leukste catwalk ervaring, de raarste shoot en dat ze wel eens spullen heeft gejat bij een show. Ook leuk is het hoofdstuk waar ze reiservaringen deelt. Van het geëmmer met hotelkamersleutels (voeg daar volgende keer svp ook onvindbare lichtknopjes in design hotels aan toe) tot en met tips voor koffers inpakken, weetjes die een ieder die veel op pad is bekend voorkomen. De make-up en haartips die ze geeft zijn toegespitst op Yfke's uiterlijk en dus alleen bruikbaar voor blonde, blanke modellen.

Verder staan de pagina's vol met clichés als 'kom met een glimlach binnen, dat heeft een positief effect op de klant' als je op klantbezoek gaat. Of 'Gezond eten is een must' en 'een model ziet er 24/7 goed uit'. Wel handig voor aspirant modellen zijn bepaalde weetjes die ze deelt in het hoofdstuk 'Meest gestelde vragen'. Zo geeft ze antwoord op vragen als: hoe ziet een portfolioboek eruit en hoeveel bureaus heeft een model. Kortom echt een naslagwerk voor jonge meisjes die nog niet eerder hebben gelezen over het wel en wee van het vak.

Bepaalde onderdelen zijn inmiddels weer achterhaald. Zoals hoofdstuk 16 waar de verschillen tussen de modesteden Milaan, Parijs en New York uiteen worden gezet. Volgens Yfke moet je in elke stad iets anders doen op de catwalk. In New York loop je nonchalant, in Milaan schud je met je heupen en in Parijs maak je een rondje midden op de catwalk. Dat is niet meer zo.

Wat de modellen on stage moeten doen verschilt per ontwerper. Het gros van de designers wil dat de meisjes recht toe recht aan over het plankier paraderen. Alsof ze net hun doodsvonnis hebben horen uitspreken. Die houding oogt volgens de ontwerpers neutraal zodat alle aandacht uit gaat naar de kleding en niet naar het model.

Een enkeling wil iets anders. Zo vragen Marithé en Francois Girbaud hun modellen altijd om iets geks te doen, zoals uitzinnig dansen of een rare pose aannemen. Dat de meiden daar moeite mee hebben (modellen zijn geen volleerde actrices), zie je aan hun gelaten manier van bewegen. Alleen bij Sonia Rykiel werkt het afwijkende 'loopje'. Daar dansen en lachen de meiden naar hartelust en ziet het er niet vreemd uit.

Tweet

 Mail

 Print

 Vrouw Nieuwsbrief