"Ineens begon mijn baas mij te zoenen"

"In mijn werk heb ik over het algemeen niet vaak te maken met mannelijke collega’s en áls ik ze dan ontmoet, zijn ze vaak homo. De opwinding was dan ook groot toen we vorig jaar een knappe bedrijfsleider kregen, die tot onze verrassing zeer hetero bleek te zijn.

Sommige collega’s waren echt diep van hem onder de indruk en vonden het jammer dat hij getrouwd was. Ik natuurlijk niet, maar ik kon het vanaf het eerste moment wel uitstekend met Peter vinden. We hadden dezelfde ideeën over knippen en kapsels, we wilden de zaak in dezelfde stijl inrichten en we hadden ontzettend veel lol samen. In mijn ogen waren we een topteam en in ieder geval dikke vrienden.

Toen kwam die bewuste kapperswedstrijd. Het was vanzelfsprekend dat we daar samen heen gingen en óók dat we in hetzelfde hotel bleven slapen. We waren de hele dag keihard aan het werk en gingen ’s avonds heerlijk eten en aan de boemel. Het was geen moment in me opgekomen dat Peter andere gedachten over onze ‘relatie’ had dan ik. Ik bedoel: ik ben vijf jaar ouder dan hij. Ik ging dus ook nogal naïef met hem mee naar zijn hotelkamer voor een ‘afzakkertje’.

Ik schrok me wild toen Peter me ineens begon te zoenen en de knoopjes van mijn blouse probeerde open te maken. Hij duwde me op bed, maar dat wilde ik absoluut niet. Niet alleen ben ik tegen vreemdgaan, seks hebben met je baas leek me ook niet handig. Ik probeerde weg te komen, maar hij liet me niet gaan. Zijn handen zaten overal. Pas toen ik hem een knietje in zijn kruis gaf, liet hij me los. Ik rénde zijn kamer uit. Ik voelde me afschuwelijk en heb die nacht geen oog dichtgedaan.

De volgende dag deed hij heel kortaf tegen me. Zelf was ik van plan om gewoon vrolijk en aardig te doen. Wilde nergens over praten in de hoop dat we dan snel over het incident heen zouden stappen. Helaas heb ik dat verkeerd ingeschat. Peter voelde zich blijkbaar afgewezen of maakte zich zorgen dat hij zich als manager op een glibberig pad had begeven.

Vanaf dat moment was de ‘vriendschap’ over. Hij gedroeg zich zeer afstandelijk en kritisch. Elk klein foutje dat ik maakte werd groot opgeblazen. Toen ik in een functioneringsgesprek door hem behoorlijk slecht werd beoordeeld, bleek wat me te doen stond. Ik moest daar weg. En dus solliciteerde ik bij andere kapsalons. Gelukkig werd ik snel ergens aangenomen.

Sinds twee weken werk ik in een andere zaak, en mijn nieuwe baas is een heel aardige vrouw. Je zou dus kunnen zeggen dat het goed is afgelopen. En tóch zit het hele verhaal me dwars. Heb ik niet de weg van de minste weerstand genomen? Had ik geen klacht tegen hem moeten indienen? De zaak zit bomvol jonge meiden; misschien valt Peter hen óók wel lastig.

Had ik die niet moeten beschermen? Of maak ik er nu te veel heisa van? Ik bedoel: ik ben toch niet écht seksueel misbruikt? Van verkrachting was toch geen sprake? Maar waarom voel ik me dan nog steeds rot?!”

Tweet

 Mail

 Print

 Vrouw Nieuwsbrief