Nu wist ik ook niet dat er werd gefilmd, anders zou ik er onmiddellijk iets aan hebben gedaan. Ik ben sinds vier jaar een alleenstaande moeder. Mijn ex-man en ik zijn gescheiden, omdat bleek dat hij herhaaldelijk was vreemdgegaan. Ik kon daar niet mee omgaan, hoe ik ook mijn best deed en hoeveel pijn het ook deed om een einde aan ons gezin te maken.
Het duurde lang voordat ik weer een man durfde te vertrouwen, laat staan dat ik met hem naar bed wilde. Maar ik leerde uiteindelijk toch iemand kennen via een kennis, die hem weer van een vriendin kende. Ze hadden een blind date geregeld en ik dacht: laat ik ook eens gek doen. Als ik hem niet leuk vind, kan ik het altijd nog afkappen. Maar ik vond hem wel leuk. Hij was aardig, begripvol, geïnteresseerd, intelligent, charmant en hij was vooral erg aantrekkelijk. Ik had nooit gedacht dat ik al zo snel met hem zou vrijen, maar het gebeurde voordat ik er erg in had.
We zaten op zijn bank, ik had een paar wijntjes op en ineens kwam alles in een stroomversnelling terecht. Hij kuste me in mijn nek en het leek wel alsof ik geen weerstand meer had. Al mijn principes, al mijn wantrouwen ging overboord. Die eerste keer was fantastisch, ik kan niet anders zeggen. Niet lang daarna maakten we weer een afspraak. Bij hem thuis, want ik wilde mijn kinderen niet lastigvallen met ‘een andere man’ in huis. Hij liet me de rest van zijn huis zien en nam me ondermeer mee naar zijn studeerkamer. Op de drempel begon hij me te zoenen en voor ik het wist zaten we te vrijen op zijn bureaustoel. Ik dacht nergens meer aan, wilde alleen maar genieten van het moment.
Niet lang daarna maakte hij het uit. Hij zag geen toekomst in ons, wilde me niet langer aan het lijntje houden, zeker omdat er ook kinderen in het spel waren. Het deed me pijn, maar ik vond het ook wel weer te waarderen dat hij eerlijk was. Tenminste, dat dacht ik.
Weken later kreeg ik een mailtje van die kennis van me. Het gerucht ging dat ik op internet te zien was. Naakt. Ik moest keihard lachen. Natuurlijk was ik niet bloot te zien, dat zou ik nooit doen. Maar die kennis zei: kijk nou maar op die en die site. Dus ik kijken... ik schrok me naar. Ik zag een seksfilmpje van mezelf. Op het bureau. Had hij dus zo’n webcam ingeschakeld...
Hoe zoiets werkt heb ik later pas begrepen; ik heb geen computer en mijn kinderen zijn er ook nog te jong voor. In paniek belde ik de kennis, of hij wist hoe ik het er weer af kreeg. Met veel pijn en moeite is dat gelukt, maar ik hoorde via via dat het filmpje ook al op andere sites te zien is. Uiteraard heb ik hem de huid vol gescholden, maar daar koop ik natuurlijk niks voor. Zelf zei hij dat het een ongelukje was, dat het filmpje per ongeluk op internet is gekomen. Nee, natuurlijk geloof ik dat niet. Zo naïef ben ik écht niet!”
In VROUW vertelt blijven de inzenders anoniem. Wil jij ook jouw verhaal delen? Mail of schrijf de redactie: redactie.vrouw@ttg.nl of Vrouw Magazine, Postbus 670, 1000 AR Amsterdam.
© 1996-2009 Uitgeversmaatschappij De Telegraaf B.V., Amsterdam. Alle rechten voorbehouden.
e-mail: redactie-i@telegraaf.nl
Privacy | Disclaimer