VROUW vertelt

'Niemand weet dat ik ben verkracht'

AMSTERDAM - “Ik was achttien en had gekozen voor het grote avontuur: au pair worden in Spanje. Het leek me ideaal. Ik was dol op kinderen, wilde heel graag Spaans leren en nog veel liever in het zonnetje liggen. Mijn ouders vonden het een prettig idee dat de mensen bij wie ik in huis zou komen Nederlands waren. Dat klonk toch vertrouwd. En zo ging ik in september met de trein naar Barcelona.

Ik was nog nooit zonder mijn ouders op vakantie geweest, dus het was best even slikken toen ik afscheid van ze nam op het station. Maar ik had er ook zin in. Het was de bedoeling dat ik een jaar weg zou blijven, maar het liep anders. Het gezin bij wie ik terechtkwam was helemaal geweldig. Hij werkte als tandarts, zij gaf Engelse les en de drie kinderen van 4, 7 en 9 jaar waren lief en goed opgevoed. Ze woonden in een mooi huis met een prachtige tuin en in mijn vrije tijd kon ik daar heerlijk wegdromen.

Op een dag lag ik daar in mijn bikini op een ligbed, toen er onverwacht bezoek binnenkwam. Een man die erg leek op ‘mijn’ tandarts en zich even later ook voorstelde als zijn broer Mark. Hij vertelde dat hij ontslag had genomen en een paar maanden van zijn vrijheid wilde genieten. In Spanje dus. Ik was daar eigenlijk wel blij mee, want Mark had een auto en kon me dus mooi naar de mooie plekjes buiten Barcelona brengen. Het leek wel een soort vakantie.

Op een dag stelde hij voor om naar het achterland te gaan. We hebben heerlijk gewandeld en ik voelde me helemaal ontspannen. De natuur was prachtig en dat zo dicht bij de stad! We zaten op een kleedje te eten toen Mark me ineens begon te zoenen. Als ik eraan terugdenk, draait mijn maag weer om. Ik vond hem aardig, maar dit was de bedoeling niet. Hij was twee keer zo oud en ik vond hem totaal niet aantrekkelijk.

Verbouwereerd duwde ik hem van me af en stamelde iets van: ‘Wat doe je nou?’ Hij zei niets en duwde me gewoon weer terug op het kleed. Begon me overal te betasten, dwong me hem te zoenen. Het was een sterke man, ik denk niet dat ik iets had kunnen doen om te voorkomen wat hij heeft gedaan. Die blik in zijn ogen terwijl hij me verkrachtte... die zal ik nooit vergeten. Daar zat zoveel agressie in. Ik was verstijfd van angst, durfde me niet te verzetten. Toen hij klaar was, waarschuwde hij me dat ik mijn kop moest houden tegen zijn broer. Anders zou ik pas echt wat beleven. Ik heb mijn mond gehouden. En niet alleen tegen zijn broer, maar tegen iedereen.

Ik schaamde me en kon er gewoonweg niet over praten, de herinnering alleen al deed te veel pijn. Maar zo snel als mogelijk ben ik daar vertrokken. Ik loog dat ik heel veel heimwee had en dat ik al een ticket had gekocht. Ze vonden het natuurlijk raar en dreigde zelfs het au pair bureau in te schakelen omdat ik een opzegtermijn had, maar dat kon me niets schelen. Ik moest daar weg. Mijn ouders waren dolblij om me weer te zien. Maar ook zij begrepen het niet helemaal; ik had altijd van die enthousiaste brieven gestuurd, hoe kon dat nou? Ik ben nu vier jaar verder. Misschien dat ik het ooit nog vertel. Dit is alvast de eerste stap.”

In VROUW vertelt blijven de inzenders anoniem. Wil jij ook jouw verhaal delen? Mail of schrijf de redactie: redactie.vrouw@ttg.nl of Vrouw Magazine, Postbus 670, 1000 AR Amsterdam.