Een beha kopen was een ramp. Want grote maten waren kennelijk alleen bestemd voor oudere vrouwen: de meeste beha’s in mijn maat waren huidkleurig en voorzien van strikjes en bloemetjes. In de Bijenkorf kéék een verkoopster zelfs alleen maar naar mijn borsten en zei: ‘Ja mevrouw, zúlke enorme grote verkopen wij niet hoor.’
Ook keek ik wantrouwend naar mannen, want ging het ze nu om mij of om mijn voorgevel? Ik heb wel eens met een man in bed gelegen die een uur lang alleen maar naar mijn borsten keek en in ze kneep, met de woorden: ‘Fantastisch, nooit gedacht dat ik zulke joekels ooit nog mocht aanraken.’ Toen ben ik opgestapt.
Ik zeurde bij mijn ouders al jong om een borstverkleining. Want dan zou ik me pas echt prettig voelen in mijn lijf. Maar die zeiden dat ik moest wachten tot mijn eenentwintigste, omdat het toch om een vrij ingrijpende operatie gaat. En dat heb ik gedaan; vlak na mijn verjaardag ben ik geopereerd. Achteraf gezien vind ik eenentwintig nog veel te jong voor zo’n ingrijpende beslissing. Want de operatie viel zwaar tegen. Het was heel pijnlijk en ik moest een week in het ziekenhuis liggen. Bovendien was ik niet voorbereid op de enorm ontsierende littekens én had ik me niet gerealiseerd dat ik het later misschien erg zou vinden dat ik geen borstvoeding kon geven.
Ik ben nu eenenveertig en eigenlijk haat ik mijn borsten weer. Want ik ben zelf een stukje dikker geworden, maar mijn borsten zijn na mijn zwangerschappen geslonken tot een kleine B. Ze zijn nu eigenlijk te klein voor mijn lijf. Door de grote littekens durf ik niet topless of naar de sauna. En mijn jongste zoon is – net als mijn man – allergisch voor van alles en nog wat. Dat had borstvoeding kunnen voorkomen. Ik heb het bij mijn beide kinderen echt gemist dat ik ze niet zelf kon voeden. Maar hoe kon ik dat weten op mijn eenentwintigste? Toen was ik nog helemaal niet met kinderen bezig.
Daar komt bij dat er een enorme omwenteling in de lingeriemarkt heeft plaatsgevonden. Mijn vriendin – met cup 85F! – draagt geweldige beha’s. Er is zoveel keuze tegenwoordig. Zij zegt dat ze zich gewoon laat adviseren in de speciaalzaak en blij is met haar borstenmaatje meer. Ikzelf draag tegenwoordig push-up beha’s. Dan lijken mijn borsten tenminste nog iets.
Ik ben blij met televisieprogramma’s als De Naakte Waarheid en vrouwen als Sunny Bergman die waarschuwen voor de gevolgen van plastische chirurgie. Zeker bij jonge meiden. Pijn in je nek en schouders worden niet veroorzaakt door grote borsten. Hooguit door een slecht ondersteunende beha. En waarom moet iedereen er toch altijd hetzelfde uitzien? Je mag niet te dik zijn, maar ook niet te dun, cup A is niet goed, maar cup D ook niet. Ik word daar ontzettend moe van.
Gelukkig vindt mijn man mijn borsten wél mooi. Zeker als ik een sexy setje draag. Daar heb ik er dan ook héél veel van. Want met de juiste lingerie kan iedere vrouw prachtig zijn. Daar ben ik van overtuigd.”
In VROUW vertelt blijven de inzenders anoniem. Wil jij ook jouw verhaal delen? Mail of schrijf de redactie: redactie.vrouw@ttg.nl of Vrouw Magazine, Postbus 670, 1000 AR Amsterdam.
© 1996-2009 Uitgeversmaatschappij De Telegraaf B.V., Amsterdam. Alle rechten voorbehouden.
e-mail: redactie-i@telegraaf.nl
Privacy | Disclaimer