VROUW vertelt

'Hij mocht maar drie dagen leven'

AMSTERDAM - “Mijn zus was acht maanden zwanger toen er iets misging. Er was pas geleden nog een echo gemaakt en alles zag er prima uit. Maar opeens voelde ze geen leven meer in haar buik.

We waren niet meteen ongerust, de zwangerschap verliep tenslotte al acht maanden lang helemaal perfect. Toch vertrouwde mijn zus het niet en ze ging voor de zekerheid naar de dokter. Die verwees haar onmiddellijk door naar het ziekenhuis. Ze kreeg een onderzoek en daar kwam uit dat het helemaal niet goed ging met de baby. Ze moest met spoed bevallen via een keizersnede. Ze kreeg een zoontje, maar het was niet gezond. Het kleine mannetje zat vol met blauwe plekken. Hij werd direct overgebracht naar het kinderziekenhuis en daar kregen we te horen dat hij leukemie had. Ze hebben het nog geprobeerd met chemo en verschillende soorten medicijnen, maar helaas was zijn tere lichaampje hier niet tegen opgewassen. Mijn neefje heeft drie dagen mogen leven.

Het was een enorme klap voor onze familie. Mijn zus en ik hadden ons zo verheugd op een leuke tijd en nu moesten we een begrafenis regelen! Ik heb toen aangeboden om voor twee weken bij mijn zus en mijn zwager in te trekken en ze met van alles en nog wat te helpen. Ze kregen namelijk geen kraamhulp, want er was geen baby meer. Ik heb een hechte band met mijn zus en we doen en delen alles samen. Ik heb haar hele zwangerschap van heel dichtbij meegemaakt. Dus toen mijn kleine neefje overleed, stortte ook mijn wereld in. Ik leefde in een complete roes. De liedjes van Marco Borsato hielpen mij het verdriet te verwerken en sleepte me door de moeilijke periode heen.

Ik ben altijd al gek geweest van zijn muziek. De teksten zijn heel herkenbaar en hebben een speciale betekenis voor mij. En dan Afscheid nemen bestaat niet in het bijzonder. Ik geloof echt in die tekst, ik weet zeker dat ik mijn dierbaren weer tegenkom in een andere wereld. In een betere wereld dan deze. Dat liedje raakt me diep van binnen. Ik vind het heel moeilijk om mijn neefje te moeten missen, maar dat nummer overtuigt me er elke keer weer van dat het goed komt. Mijn neefje is nu vier jaar geleden overleden, maar we praten er nog heel vaak over. Ik merk ook dat mijn zus dat heel prettig vind. Als ze een kaartje stuurt, zet ze nog steeds de naam van haar zoontje eronder. Ik doe dat ook als ik een kaartje naar haar stuur. Ik weet dat ze dat waardeert.

We zijn ook samen naar een concert geweest van Marco, dat heb ik haar cadeau gegeven. Ze is geen fan, maar bepaalde liedjes helpen haar, net zoals ze mij helpen. Want soms heb ik het nog steeds moeilijk. Als ik me dan verdrietig voel, zet ik die muziek keihard aan en het kan me dan even niet schelen wat de buren ervan denken. Ik schreeuw, ik huil en zing mee, zo hard als ik kan. Ik gooi al mijn emoties eruit en daarna voel ik me helemaal opgelucht. Ik kan er dan echt weer even tegenaan.”

Marco Borsato: “Voor ‘Hart in Aktie’ heb ik vier vriendinnen ontmoet die hun kindje hadden verloren. Vreselijk. Ik vond het fijn te horen dat ‘Afscheid nemen bestaat niet’ hen troost bood. Met dat doel hebben we dit lied ook gemaakt. Ik hoop dat het bij veel mensen hun pijn een beetje verzacht.”

In VROUW vertelt blijven de inzenders anoniem. Wil jij ook jouw verhaal delen? Mail of schrijf de redactie: redactie.vrouw@ttg.nl of Vrouw Magazine, Postbus 670, 1000 AR Amsterdam.