Mijn man is enig kind. Vroeger gingen we altijd gezellig bij zijn moeder eten, maar tegenwoordig vindt ze zichzelf te oud om voor ons hele gezin te koken, dus nodigt ze zichzelf maar bij ons uit. Dat mijn man en ik allebei heel hard werken, interesseert haar geen fl uit. Zelf heb ik twee broers, dus wij wisselden het kerstgebeuren met mijn ouders altijd een beetje met elkaar af. Maar de één gaat tegenwoordig altijd op wintersport met kerst en de ander zit voor zijn werk drie jaar in Dubai. Daar komt nog bij dat mijn ouders zijn gescheiden en niet met elkaar in één ruimte kunnen zijn.
Ik vind het nog wel gezellig als mijn moeder er is; zij helpt me in de keuken en houdt ons zoontje lekker bezig. Maar mijn vader drinkt altijd teveel en zijn vriendin lust helemaal niets en klaagt dat er overal teveel calorieën inzitten. Daarnaast houdt ze helemáál niet van kinderen, dus kijkt ze niet om naar ons zoontje. Desalniettemin komen ze wel elk jaar bij ons eten. Dat betekent dus dat we worden geacht drie kerstdiners te organiseren! Het kost ons handenvol met geld en bovendien moet ik eerst uren in de supermarkt doorbrengen om vervolgens tijdenlang in de keuken te staan. En daar heb ik echt geen zin meer in.
Ik wil spelletjes doen en in mijn pyjama bij de kerstboom zitten. Bovendien wil ik niet dat mijn kind de hele dag voor de tv zit, omdat ik geen tijd voor hem heb. Van het vooruitzicht op wéér een drukke kerst, werd ik zo gestresst dat ik gisteren in een opwelling iets heb gedaan. Ik heb een huisje bij Landal Greenparks op de Veluwe geboekt. Van zaterdag 20 t/m zaterdag 27 december. Een heerlijk idee. Met kerst gaan we één dag lekker uit eten en één dag gourmetten. Een stapel boeken mee en verder lekker genieten en uitrusten. Ik kijk er enorm naar uit. Mijn man vindt het ook een geweldig idee; van hem hadden we dat familiegedoe met kerst allang mogen afschaffen. Mijn moeder mag van mij langskomen als ze dat wil, maar ik ga niet voor haar koken. Ze mag dan gewoon mee naar het restaurant.
Er is slechts één probleem: ik moet het iedereen nog wel vertellen. En daar zie ik enorm tegenop. Want zij houden die datum al een half jaar vrij. Ze zullen enorm teleurgesteld zijn: kerst is toch een feest dat je in familiekring doorbrengt. En wat moeten ze die dagen nu doen? Zal mijn schoonmoeder zich niet alleen voelen? En wil mijn moeder wel helemaal naar de Veluwe rijden? Ik voel me een egoïstische (schoon)dochter. Ik hoop dat dit gevoel wegebt en ze niet ál te boos zullen zijn. Dit jaar wil ik namelijk weer eens genieten van kerst...”
In VROUW vertelt blijven de inzenders anoniem. Wil jij ook jouw verhaal delen? Mail of schrijf de redactie: redactie.vrouw@ttg.nl of Vrouw Magazine, Postbus 670, 1000 AR Amsterdam.
© 1996-2010 Uitgeversmaatschappij De Telegraaf B.V., Amsterdam. Alle rechten voorbehouden.
e-mail: redactie-i@telegraaf.nl
Privacy | Disclaimer