'Ik wilde hem vermoorden'

Het vreselijke van de hele geschiedenis is dat zo’n idioot je hele gezin onderuit haalt. Je weet nergens van totdat je kind in een spelende bui iets vertelt waardoor jouw hersenen aan het werk worden gezet. Dan blijkt dat hij dus je kind misbruikt heeft, terwijl jij hem vertrouwde tussen je kinderen.

Hoe kan zo’n vent dit ongemerkt uithalen? Hoe kan het dat je als moeder dit niet merkt, voelt, hoort of ziet? Hoe kun je als moeder zo achterlijk zijn? De man in kwestie woonde niet meer bij ons in het plaatsje, maar had nog wel zijn vrienden en kennissen in de buurt van mijn gezin wonen. En daarmee zijn mijn wraakgevoelens gaan groeien. Ik dacht: als hij in de buurt van mijn huis, de school, het zwembad, of waar dan ook in de buurt van mijn gezin komt, dan maak ik hem af.

Hoe kun je dat nou bedenken? Je bent moeder van kinderen en zonder jou kunnen ze niet verder. Toch heb ik vijf jaar lang in mijn auto rondgereden met een knipmes in het dashboardkastje. En dat wilde ik gebruiken als ik hem tegen zou komen. Gelukkig kwam voor mij een periode van bezinning en heb ik op een dag het mes in het water gegooid. Lang heb ik in het water staan turen, bang dat het weer boven kwam drijven. Je weet dat een mes in water zinkt, maar toch. Evenals mijn moordneigingen is het mes die dag verdwenen.

Nu, jaren later en een genezing verder, denk ik nog weleens aan die dag dat ik het mes weggooide. Ik kan me goed voorstellen dat er mensen zijn die rondlopen met moordneigingen. Gelukkig komt er voor velen van ons een dag van inzicht. Maar ik kan het mezelf niet vergeven wat mijn kind is overkomen. Wel koester ik die regenachtige dag in september dat ik afstand deed van mijn wraak.”

In VROUW vertelt blijven de inzenders anoniem. Wil jij ook jouw verhaal delen? Mail of schrijf de redactie: redactie.vrouw@ttg.nl of Vrouw Magazine, Postbus 670, 1000 AR Amsterdam.

Tweet

 Mail

 Print

 Vrouw Nieuwsbrief