'Mijn kinderen zijn zo anders'

Mijn oudste dochter is een filosofische gothic die zich inzet voor zwerfjongeren, de middelste is nu al politiek actief; er gaat geen avondmaaltijd voorbij of hij spuit zijn mening over al wat er mis is met Nederland en de jongste eet sinds haar elfde vegetarisch en denkt er nu met dertien over om boeddhistisch te worden.

‘Jouw kinderen zijn uniek,’ zegt men dan. Ja, dat is ook zo. En dat lijken vooral buitenstaanders heel interessant te vinden. Want ik zie elk weekend de eenzaamheid van mijn drietal. Als je zo in het leven staat als zij, heb je weinig aansluiting met leeftijdsgenoten. Voor verjaardagen worden ze nooit uitgenodigd en vrienden hebben ze nauwelijks, alleen elkaar.

In tegenstelling tot de kinderen van mijn zus. Mijn nichtje is precies even oud als mijn dochter en heeft slierten hockeyvriendinnen, haar broer zit op voetbal en blinkt uit op een surfplank en hun kleine broertje krijgt uitnodiging na uitnodiging. Een feestje is niet geslaagd als hij niet van de partij is.

Mijn zus klaagt dat ze zo oppervlakkig zijn, alleen maar bezig met kleding en iPods, maar stiekem zou ik heel graag willen dat mijn kinderen net zo waren als mijn nichtje en neefjes: fris en sportief. Dat ik met mijn dochters zou kunnen winkelen zonder preek over kapitalistisch koopgedrag en mijn zoon af en toe een vriendinnetje zou hebben om hem mee te plagen. Dan maar wat minder uniek.”

In VROUW vertelt blijven de inzenders anoniem. Wil jij ook jouw verhaal delen? Mail of schrijf de redactie: redactie.vrouw@ttg.nl of Vrouw Magazine, Postbus 670, 1000 AR Amsterdam.

 Mail  Print  Vrouw Nieuwsbrief

Plaats op: