Daar kon ik nog wel mee leven, maar niet dat achteraf bleek dat hij al jaren een andere vriendin had. Dat kan ik maar moeilijk verkroppen.
Voor de kinderen hebben we een co-ouderschap afgesproken. De ene week zijn ze bij hem en de andere week bij mij. Inmiddels woont zijn vriendin ook bij hem in. Het zou voor ons allemaal natuurlijk het beste zijn als we in harmonie met elkaar omgaan, maar de kinderen mogen haar absoluut niet. Ze vinden haar vreselijk, zeggen ze, en willen het liefst altijd bij mij wonen.
Stiekem vind ik het heerlijk dat ze een hekel hebben aan dat mens dat mijn huwelijk heeft verpest, maar aan de andere kant wil ik ook geen gedoe. Het is ook in mijn belang dat de kinderen zich fijn voelen bij haar. Dus zeg ik dat ze haar een kans moeten geven en moeten luisteren als ze daar zijn. Maar diep van binnen denk ik na de zoveelste rampweek bij hen thuis: net goed, je verdient niet beter! Mijn man heb je gestolen, maar de liefde van mijn kinderen zul je nooit krijgen!”
In VROUW vertelt blijven de inzenders anoniem. Wil jij ook jouw verhaal delen? Mail of schrijf de redactie: redactie.vrouw@ttg.nl of Vrouw Magazine, Postbus 670, 1000 AR Amsterdam.
© 1996-2012 Telegraaf Media Nederland | Landelijke Media B.V., Amsterdam.
Alle rechten voorbehouden.
e-mail: redactie-i@telegraaf.nl
Privacy | Disclaimer