Verboden gevoelens

AMSTERDAM - Er zijn dingen die je niet vertelt. Zelfs niet aan je beste vriendin. Omdat het te pijnlijk is, te gênant of omdat het om die vriendin zélf gaat. En toch moet het er een keer uit. Een selectie van zielenroerselen die naar onze redactie zijn gestuurd.

Foto: Getty Images

‘Ik ben verliefd op mijn huisarts'

“Misschien ben ik wel de enige Nederlander die blij is met berichten over de Mexicaanse griep. Niet omdat ik hoop dat ik ziek word. Maar omdat het me telkens weer een nieuwe reden geeft om een afspraak te maken met mijn huisarts: ‘Dokter, ik heb keelpijn, denkt u dat ik de griep heb?’ Niemand vindt het immers verdacht als je in deze tijd alert bent op elk verschijnsel dat op een besmetting lijkt. In de afgelopen maand heb ik dan ook al drie keer een afspraak gemaakt. Natuurlijk mankeerde ik telkens niks. Dat wist ik ook wel. Maar ik vind het zo heerlijk om door mijn dokter gerustgesteld te worden. Hij heeft zo’n fijne warme stem en van die zachte ogen... Ik denk dat ik verliefd op hem ben. Het heeft allemaal geen zin, hij is getrouwd en ik ben getrouwd, maar zulke gevoelens hou je nu eenmaal niet tegen.”

‘Ik kan niet wachten tot ze uit huis gaan'

“Ik ben nooit een geboren moeder geweest. Maar ja, ik kreeg toch twee kinderen. De afgelopen zeventien jaar heb ik elke mijlpaal toegejuicht: hoera, ze gaan naar school, hoera ze hebben nu ook op vrijdagmiddag les. Hoewel ik geen baan buitenshuis heb, liet ik ze altijd overblijven. Ook omdat het goed was voor hun sociale contacten, maar vooral omdat ik het heerlijk vond om de dag voor mezelf te hebben. Ik baalde altijd een beetje als het drie uur was en ze weer naar huis kwamen. Volgend jaar gaat mijn oudste dan eindelijk studeren. Ik heb me er zo op verheugd. De eerste de deur uit. Eindelijk! Maar nu heeft ze voor een opleiding gekozen in onze eigen woonplaats. ‘Misschien blijf ik het eerste jaar wel thuis wonen,’ zei ze gisteren. ‘Gezellig toch, mam?’ Ik schrok me wild. Ik kan toch moeilijk zeggen dat ik dat liever niet wil?”

'Mijn minnaar is 30 jaar jonger'

“In de ogen van mijn vrienden ben ik de eeuwige vrijgezel. Ze hebben me de afgelopen tien jaar, sinds mijn scheiding, nooit met een man gezien. Soms vraagt iemand of ik misschien aseksueel ben, omdat ik de intimiteit met een man niet lijk te missen. Nee, dat ben ik niet. Dat ik het niet lijk te missen, komt omdat ik het niet hóef te missen… Ik heb namelijk al tien jaar een geliefde, in het geheim. Ik heb Joshua leren kennen op de middelbare school waar ik nog steeds Frans geef. Hij was 17, ik 47. Het zou nooit in mijn hoofd zijn opgekomen iets te beginnen met een leerling, maar hij was erg verliefd op me en bijzonder volhardend. De aanhouder wint, ook in dit geval. Door onze situatie – hij de leerling, ik de lerares, hij minderjarig, ik volwassen – moesten we in het begin onze relatie wel geheimhouden. Die noodzaak is er niet meer. Joshua vindt dat de hele wereld mag weten dat wij een stel zijn, maar ik durf dat niet aan. Ik ben bang dat er raar wordt gereageerd. Mensen zouden kunnen denken dat het hem om mijn spaargeld te doen is. Of mij een oude geit met een jong blaadje kunnen noemen. Dat idee vind ik afschuwelijk. Ik wil onze liefde liever niet bezoedelen. Dan maar liever te boek staan als een aseksuele oude vrijster!”

In VROUW vertelt blijven de inzenders anoniem. Wil jij ook jouw verhaal delen? Mail of schrijf de redactie: redactie.vrouw@ttg.nl of Vrouw Magazine, Postbus 670, 1000 AR Amsterdam.

Lees de andere 'verboden gevoelens' verhalen door te klikken op de titels onder 'Gerelateerde artikelen' rechtsboven.