Hij is getrouwd

Relatiecoach Sylvia van der Spek Foto: Ilya van Marle

Beste Sylvia,
 
Met het schrijven van deze mail, loop ik het risico een antwoord te krijgen dat ik niet wil horen, maar alleen kom ik er echt niet uit. Mijn hart is gebroken door een getrouwde man…
Zo'n twee jaar geleden heb ik hem leren kennen. Hij is een vriend van mijn beste vriend. Voor mij echt liefde op het eerste gezicht.
Een week later kwam ik er achter dat hij getrouwd is. Voor mij een duidelijke zaak: handjes thuis! Ik heb dan ook nooit enige actie ondernomen.  Ik zag hem met enig regelmaat bij mijn beste vriend en we leerden elkaar wat beter kennen. Een half jaar geleden gebeurde er ineens iets. Op een avond waren we tegelijk bij mijn beste vriend en ik besloot mijn auto te gaan wassen. Hij en mijn beste vriend stonden met een biertje in de hand commentaar te leveren op mijn werk, maar wel met een knipoog. Ik gaf een gespeelde grote mond terug en van het een kwam het ander. Voor ik het wist liepen we te stoeien en was hij voor zijn doen erg handtastelijk, maar niet op een foute manier. Op een gegeven moment was het echt tijd om naar huis te gaan. Hij vroeg of ik hem thuis kon afzetten en ik vond dat geen probleem. Voor we gingen ging ik even naar de toilet en toen ik eraf kwam, stond hij ineens voor me en gaf me een kus. Ik was even helemaal van de kaart, maar liet het gaan. Vast de alcohol.
Eenmaal voor zijn deur, begon hij mij weer te zoenen. In de eerste instantie zoende ik terug tot ik me realiseerde dat we voor zijn huis stonden en zijn vrouw boven op bed lag. Hij is getrouwd! Ik heb hem uiteindelijk uit de auto gezet en nadat hij vroeg hem de volgende dag te bellen ben ik naar huis gereden.
Daarna zagen we elkaar met enig regelmaat. Ik dacht dat ik een hapje voor ernaast was, maar hij  belde hij mij echt elke avond! En hingen we zeker een uur aan de telefoon. Hij deed klusjes in mijn huis en liep te geinen over wat hij allemaal zou verbouwen als hij eenmaal hier woonde. Maar ik wilde mezelf niet blij maken met een dooie mus. Tot hij op een dag zei: ’Ik hou van je’.
We begonnen te praten over samenwonen en dat hij bij zijn vrouw zou weggaan. Mijn ouders kwamen van onze relatie te weten en hij is zelfs mee geweest naar ze om zich voor te stellen! Zij dachten dat hij al in een scheiding lag. Een tijd ging het goed, tot ik ineens te horen kreeg dat ik te veel pushte. Hij wilde niet meteen gaan samenwonen en scheiden was niet makkelijk. Hij voelde zich te verantwoordelijk voor haar om zomaar weg te gaan. Dat laatste kon ik alleen maar waarderen. Ik zat ook niet te wachten op een vechtscheiding en het zegt ook wat over hem. Ik lette op mijn woorden en liet hem met rust als het over scheiden ging.
Vier maanden lang ging het nog goed. Maar toen kwam hij zijn afspraken ineens niet meer na en bleef het een steeds langere tijd stil. Tot ik op een dag een sms kreeg met: Ik denk dat we beter vrienden kunnen blijven.
De volgende dag is hij wel naar mij toe gekomen onder het mom van ’ik kom het uitleggen’, maar daar hij geen prater is, ben ik nog niks wijzer geworden. Hij zou me niet laten stikken en er voor me zijn als het nodig was, maar wat we hadden was over.
 
We zijn nu twee maanden verder en ik zie hem eens per week bij mijn beste vriend. Soms eindigen we alleen en kan ik hem dingen vragen die me dwars zitten. Maar elke keer als we alleen eindigen, loopt dat uit op zoenen en seks. Op zijn initiatief. En ik doe er aan mee, want ik ben nog steeds gek op hem. Ik wil oud worden met hem, dus elke mogelijkheid om hem bij me te houden neem ik aan. Hij zegt nog steeds van mij te houden en gek op me te zijn, maar we kunnen geen toekomst hebben. Maar mijn hart heelt zo nooit. Door de dingen die hij zegt en doet, blijf ik hoop houden.
 
Ben ik nu zo gek? Heb ik een plaat voor mijn kop? Wat moet ik doen? Ik wil graag vrienden blijven, omdat we een gezamenlijke beste vriend hebben en die mag er niet tussen komen. Help?!
Groetjes,
 
J..

Beste J.

Jouw verhaal is echt een standaard verhaal over een relatie met een getrouwde man. Het begint heel onschuldig. Je denkt dat je het wel aan kan. Je bent je er van bewust dat hij getrouwd is. De relatie vordert en voor je het weet zit je verstrikt, ben je verliefd en wil je hem nooit meer kwijt! Hij laat zich er ook door meeslepen! En als het moment is aangebroken, dat normaal een relatie zich gaat verdiepen, dan schrikt hij en trekt zich terug. Hij wil zijn kinderen niet verlaten en zijn vrouw blijft toch de moeder van zijn kinderen. Die verlaat je niet zo snel. Door schuldgevoel blijft hij bij zijn gezin. En je begrijpt het ook nog.

Maar wat is nu het beste voor jou? Je bent zo met hem bezig, dat jij jezelf helemaal vergeet! Deze man is niet goed voor jou! Je vergeet wat je oorspronkelijk van een relatie verlangde! Ik wil wedden, dat er op dat lijstje NIET stond, dat jouw ideale man getrouwd moest zijn. Je neemt dus eigenlijk genoegen met minder! Hij houdt je ook zo in spanning of het nou wat gaat worden of niet, dat je eigenlijk vergeet te kijken of je hem nog wel leuk vindt! Het gaat niet meer over of jullie nog wel lol hebben, maar of hij wel of niet verliefd op je is en er voor wil gaan. In dit spel zijn er eigenlijk alleen maar verliezers. Als je hem zou ‘winnen’, ga je hem toch ook weer verliezen. Want hij beschikt namelijk niet over die relationele vaardigheden om een relatie te doen slagen. Anders had hij deze vaardigheden ingezet bij zijn vrouw om zijn relatie met zijn vrouw te verbeteren. Hij negeert het probleem, dat hij heeft met zijn vrouw en laat zich afleiden door jou!

Ik denk dat het voor jou goed is, als jij voor jezelf gaat kiezen. Richt je op wat jij oorspronkelijk van een relatie zou verlangen en leg deze relatie er dan eens naast. Uit jouw verhaal blijkt, dat je niets van hem mag verlangen, je kunt niet op hem rekenen, hij is grillig in zijn gevoel voor jou, hij maakt jou onzeker, hij wil niet samenwonen en jullie kunnen niet samen leuke dingen ondernemen, omdat deze relatie geheim moet blijven. Stond dit allemaal op jouw verlanglijstje van een ideale relatie?

Overtuig jezelf er niet alleen van, dat het niets kan worden. Maar ook, dat als het wel wat kan worden, dat deze man eigenlijk geen goede partij kan zijn, omdat hij belangrijke relationele vaardigheden mist. Hij gaat problemen uit de weg.

Probeer hem dan ook uit de weg te gaan. Als je gaat lijnen zet je toch ook geen pot slagroom in de koelkast of haal je chips in huis om er alleen maar naar te kijken. Nodig die gezamenlijke vriend bij jou thuis uit of ga iets met hem buiten de deur ondernemen. Maar ga de getrouwde man uit de weg. Als je afgekickt bent, kun je het wel weer proberen, maar liever niet, want je zult altijd een zwak voor hem hebben.

En tenslotte, ga op zoek naar de ideale man. Eentje waar je op kunt bouwen, die beschikbaar is en zeker is over zijn gevoel voor jou! Daar word je veel gelukkiger van! Bijt even door de zure appel heen, want je bent echt beter af zonder deze man!

Op 13 december a.s. geef ik een cursus voor vrouwen die verliefd worden op mannen die eigenlijk niet goed zijn voor hen. Want er zijn heel veel vrouwen die in hetzelfde schuitje zitten als jij. De cursus heet ‘Help, ik val op foute mannen!’ Ik nodig jou van harte uit om ook deel te nemen aan deze cursus. Je kunt meer informatie vinden op mijn website.
 

Groetjes

Sylvia

www.relatieraadsel.nl

Volg VROUW ook op Hyves, Facebook, Twitter, Google+ en Pinterest

Mail

Print

 Vrouw Nieuwsbrief