De crash

Foto: NuonSolarteam/Hans-Peter van Velthoven

Elke week kijken we mee in het leven van een interessante bewogen vrouw die midden in het leven staat. Deze week is dat Mariana Popescu. Mariana is de enige vrouwelijke student in het Nuon Solar Team van de TU Delft. Op 25 oktober doet zij, samen met dertien mannelijke teamgenoten, in Australië mee aan de World Solar Challenge, met de door hun zelf gemaakte raceauto op zonne-energie. Op dit moment is ze druk bezig met de voorbereidingen.

Naam: Mariana Popescu (25)

Beroep: studente architectuur

Relatie: vriend

Kinderen: geen

-------------------------------------------------------------------------------------

Dag 3...

Kort geleden hebben we hier in Australie een behoorlijke tegenslag moeten verwerken; de Nuna5 is gecrasht tijdens het testen.

Elke dinsdag en vrijdag testen we de Nuna op de openbare weg zodat we goed voorbereid aan de race beginnen op 25 oktober. Op testdagen staan we vroeg op en met Nuna op een trailer rijden we naar een van te voren aangegeven locatie.

Daar aangekomen gaat Nuna de weg op en voor haar rijdt een ‘normale’ auto die wij scout noemen. Scout geeft alle informatie over de weg door aan Nuna, heeft een beschermingsfunctie en is een soort mobiele werkplaats. Achter Nuna rijdt de auto die we mission control noemen.

In mission control wordt alle data vanuit Nuna verzameld die gebruikt wordt om de strategie te bepalen en zo optimaal gebruik te maken van de zonne-energie Vanuit de mission control kunnen we ook communiceren met de coureur die in de Nuna zit.

Op de dag van de crash was ik in ons appartement. Die dag kwamen een aantal studenten vanuit Nederland aan die ons de komende tijd met een camera zullen volgen.

Met twee andere teamleden hadden we net overleg gehad over hoe we de komende weken te werk gaan, toen Geert, een van de andere teamleden, binnenkwam en zei “Ik heb niet zulk goed nieuws: Jelle is ongedeerd maar het schijnt dat Nuna met 110km/h de berm in is gereden”. Iedereen viel stil. We probeerden het schokkende nieuws tot ons door te laten dringen.

Kort daarna werden we gebeld met meer nieuws. Nuna was goed gekreukeld, de neus was in tweeën gesplitst en er stak een stokje uit het zonnepaneel. Het beeld dat bij mij opkwam was behoorlijk dramatisch! Straks konden we niet eens meedoen met de race?!.

Tien minuten later zaten we in de auto op weg naar de plek waar Nuna de berm in was gereden. De reis naar de plek van de crash duurde voor mijn gevoel eindeloos!

We waren zo ongerust en het feit dat je niet precies weet hoe erg de schade is, maakt het nog erger. Kort na zonsondergang kwamen we aan.

De andere teamleden hadden alle onderdelen er al uit gehaald en voorbereidingen getroffen voor transport. Naast het onderstel van Nuna lagen de gekreukelde onderdelen.

Ondanks de schade was de sfeer alweer een stuk positiever dan net na de crash. Iedereen was natuurlijk blij dat de coureur ongedeerd was. Dat is het belangrijkst! En gelukkig zag Nuna er ook minder erg uit dan ik me had voorgesteld.

We hebben de beschadigde Nuna op de trailer gezet en zijn naar de werkplaats gereden. We zijn allemaal ontzettend geschrokken, maar op de terugweg waren wij we al volledig gemotiveerd om ons‘kindje’ weer helemaal op te lappen!

Morgen vertel ik meer over de vorderingen van de reparatie van de Nuna!

------------------------------------------------------------------------------

Wil je ook een dagboek bijhouden voor de website Vrouw van De Telegraaf? Geef je op via vrouwinternet@telegraaf.nl.

 Mail

 Print

 Vrouw Nieuwsbrief