31 jaar en nog knuffelen met mams

Elke week kijken we mee in het leven van een interessante bewogen vrouw die midden in het leven staat. Deze week is dat Caroline Driedonks. Naast haar baan als ingenieur heeft ze een passie voor mooie, vrolijke en originele lifestyleproducten. Daarom opende ze webwinkel Huize Pippemuis, met bijzondere accesssoires voor moeders en kinderen, afkomstig uit vernieuwende buitenlandse collecties. Een week lang schrijft Caroline over haar carrièreswitch en het wel een wee van het runnen van een webwinkel.

Naam: Caroline Driedonks (31)

Beroep: ingenieur

Relatie: samenwonend

Kinderen: geen

Favoriete website: www.huizepippemuis.nl

Typisch vrouw: (te) lang twijfelen over bijna alles

-------------------------------------------------------------------------------------

Dag 4...

Als klein meisje had ik de overtuiging dat je het leven "helemaal begrepen hebt" als je de leeftijd van 18 jaar hebt bereikt. Toen ik eenmaal 18 was nam ik mezelf dan ook vrij serieus; ik woonde op kamers aan de andere kant van het land, had het voor elkaar gekregen een jaarclub te vormen en was voor het eerst in mijn leven enorm verliefd (nou ja, voor het eerst was het ook wederzijds, of in ieder geval "verkering").

Achteraf bezien was ik alles behalve volwassen; ik vond het erg belangrijk wat iedereen van mij vond, haalde geen studiepunt en zat mijn vriendje continu in de haren (pfff.. wat was dat ingewikkeld).

Maar... als ik zo naar de afgestudeerde dames van mijn dispuut keek, dan achtte ik de kans groot dat ik op mijn 25e rust zou hebben gevonden. Ik zou vast een vrouw zijn met duidelijke ambities, met een opgeruimd huis en bijvoorbeeld een auto. Alleen dat laatste kwam uit.

En, o ja, ik had me in de functie van manager van een heus museum gepraat. Leiding geven was hoe dan ook "belangrijk", dus ik had het maar mooi voor elkaar. Joost mag weten waarom ik mijzelf toen zo'n druk op mijn schouders heb gelegd.

Ga maar eens aan een persoon van minstens twee keer jouw leeftijd vertellen dat zijn functioneren niet naar behoren is, als je net komt kijken en altijd iedereen te vriend wilt houden.

Of helemaal niet geloof ik. Ik sta in ieder geval nog steeds nooit te strijken, twijfel over de haalbaarheid van mijn ambities en weet geen oplossing voor de situatie in Irak.

Het liefst rijd ik vandaag nog naar mijn moeder om even als een klein meisje geknuffeld te worden. Maar ik heb geen tijd en mijn moeder is geen knuffelaar. Ik bedenk maar dat er vast een goede reden is dat je "het" nooit helemaal zal begrijpen; en daar moet ik het dan maar mee doen...

------------------------------------------------------------------------------

Wil je ook een dagboek bijhouden voor de website Vrouw van De Telegraaf? Geef je op via vrouwinternet@telegraaf.nl.

Tweet

 Mail

 Print

 Vrouw Nieuwsbrief