Het Franse platteland

Elke week kijken we mee in het leven van een interessante bewogen vrouw die midden in het leven staat. Deze week is dat de 40-jarige Karen Kommer-De Graaf. Karen woont samen haar man en drie dochters in Frankrijk. In 2002 kochten ze daar een 250 jaar oud gehucht dat uit vijf gebouwen bestaat, met het plan dit te renoveren en om te toveren in een vakantiepark. Een week lang schrijft Karen over haar Franse avontuur.

Naam: Karen Kommer-de Graaff (40)

Beroep: hôtelier/Ondernemer in Zuid-West Frankrijk

Relatie: getrouwd met Rolf

Kinderen: Danne (11 jr), Fien (9 jr) en Marthe (5 jr)

Favoriete website: www.boulede.eu

Typisch vrouwelijk: het overal en altijd “gezellig” willen maken

---------------------------------------------------------------------------------------------

Dag 5...

Oeff het ruikt hier naar het platteland! Onze bio-boerende buurman meneer Desplas heeft zojuist zijn nieuw geplante fruit- en amandelbomen op het veld direct achter ons eens even goed bemest.

Het doet me denken aan de tijd dat ik nog wel eens vanuit Schoonhoven door de Vlist (Zuid-Holland) fietste. Maar goed de lucht is toch even wennen, want zó vlakbij hebben we dat niet eerder gehad. Ik verheug me in gedachten maar vast even op de bloesem in het voorjaar.

Tot diep in de nacht horen we soms het aangename zware gebrom, de snijdende en roterende messen van enorme “combines” (oogstmachines). Het is de tijd van “la moisson”: De gewassen zijn rijp, er moet nu hard gewerkt worden om het graan op tijd binnen te halen.

Op eigen verzoek heb ik al eens de ervaring van een nacht scharrelkippen “rapen” opgedaan, en nu mag ik een middag mee met vriend Laurent, akkerbouwer (graan, soja, hazelnoten), op zo’n enorm “bakbeest”. Mooie belevenis!

Voor de Fransen is dit La France profonde. Het échte Frankrijk waar goed leven én dus eten lijkt te zijn uitgevonden. Voor de stadse Fransman staat, le “Sud-Ouest” (het Zuid-Westen), symbool voor de gedroomde terugkeer naar het authentieke buitenleven tussen de bewerkte velden met haar boerderijen, met hier en daar pittoreske middeleeuwse dorpjes, slingerende landwegen, en natuurlijk iedere dag “son marché” met verse producten.

Voor de aardigheid zou je nu moeten luisteren naar de sfeer in liedjes als “à la campagne” van de zanger Bénabar of kijken naar een film als “Le fils de l’épicier” die de liefde van de fransozen voor hun platteland op een leuke manier bezingen en laten zien.

Qua lucht of geluiden om ons heen hebben we het nu dus even niet voor ‘t zeggen. Je kunt het als nieuwe-plattelander (de naam voor ons niet-boeren is “néo-ruraux”), en gastheer- en vrouw van vakantiehuizen niet altijd allemaal in de hand hebben voor je gasten. Gelukkig maar, want de Lot-et-Garonne is zo mooi, juíst omdat het van de boeren is sinds jaar en dag.

Dit zijn hun “terres” (landgoederen) en hun “produits de terroir”, dat wat het land voortbrengt. Hier produceren de agrariërs wat je op je bord hebt liggen thuis en in restaurants, en waar je de marktkramen mee vol ziet liggen tijdens je vakantie in Frankrijk. De boeren bepalen wat je ziet, en hoort en soms ruikt. Het platteland is aan hen te danken!

Dus zie je glooiende heuvels vol graan, mais, soja, zonnebloemen, rollen hooi en wandel je door de grootste boomgaard van Frankrijk, met aan de bomen de beroemde Agen-pruimen (dat ruikt lekker als ze rijp zijn!) tot noten, vijgen en appels. En daar tussendoor het gekwaak en gescharrel van eenden, gansen en kippen, het grazen en geloei van koeien. Take it or leave it!

---------------------------------------------------------------------------------------------

Wil je ook een dagboek bijhouden voor de website Vrouw van De Telegraaf? Geef je op via vrouwinternet@telegraaf.nl.

 Mail

 Print

 Vrouw Nieuwsbrief