Elke week kijken we mee in het leven van een interessante bewogen vrouw die midden in het leven staat.
Deze week blogt ze voor voor over alles wat ze beleeft.
Naam: Toos verbruggen
Leeftijd: 66 jaar
Woonplaats: Nuenen c.a.
Beroep: voormalig leerkracht, nu projectmanager en fondsenwerver voor Connected to Namibia foundation
Relatie: gehuwd
Kinderen: een dochter van 32 jaar
Favoriete websites: www.a-pex.nl en www. namibie.biz
Typisch vrouwelijke eigenschap: het kunnen omgaan/ communiceren met mensen van allerlei rangen en standen. Makkelijk kunnen omgaan met moeilijke situaties en daar het positieve uithalen. Brede belangstelling in de mens achter een verhaal.
-----------------------------------------------------------
Dag 3
Na verblijf van enkele dagen in Duitsland ga ik weer aan de slag met het beantwoorden van allerlei binnengekomen mailtjes.
En zoals altijd is er bericht uit Namibië. Gelukkig hebben bijna al mijn contactpersonen daar internet. Dat wil niet zeggen dat internet ook altijd werkt maar ook in Namibië heeft de tijd niet stilgestaan. Er is echter een grote kloof ontstaan tussen geletterden en analfabeten. In het gebied waar wij als stichting werkzaam zijn wonen voornamelijk de Bushman. Dit is een achtergestelde bevolkingsgroep die vroeger hoofdzakelijk leefde van jagen en verzamelen (bush eten). Men trok daar naar toe waar wild was en kinderen werd geleerd hoe te overleven in zo'n droog gebied. Men mag niet meer jagen in hun vroegere leefgebied want het is een Nationaal park geworden: Etosha. Vanuit de Regering was werkgelegenheid beloofd, maar slechts een tiental Bushmen heeft daar daadwerkelijk werk gekregen. De Regering plaatsten de Bushman in Community camps en lieten ze verder aan hun lot over. De Bushman kon geen aanspraak maken aangaande hun gebied waar ze al duizenden jaren woonden omdat niets in een officiële akte vermeld was. Door het rondtrekken zijn de ouderen anaphabeet.
Sinds de onafhankelijkheid (Namibie was vroeger een Duitse kolonie) zijn scholen ook voor deze Bushmankinderen ontstaan. Het probleem is wel dat veel kinderen overal ver vandaan wonen en de lange afstand naar school niet kunnen overbruggen. Vandaar dat er schoolinternaten ontstaan om deze kinderen toch een kans te geven. Er is een groot percentage dat de school niet afmaakt omdat stilzitten in de schoolbanken niet echt hun ding is. Meisjes menstrueren vaak al als ze 9 jaar zijn. Men kijkt niet gek op als men op 11 jarige leeftijd al zwanger is en dan de school verlaat. Aan sexuele voorlichting wordt wel veel aandacht besteed en voorbehoedsmiddelen zijn gratis beschikbaar, maar tienermoeders blijft een groot probleem. Dan heb ik het nog niet over de vele verkrachtingen (vaak binnen de familie) en aids. Gelukkig heb ik in Namibië fijne contactpersonen die zich het lot van deze mensen aantrekken en hulp bieden zonder geldelijk gewin, voornamelijk op gebied van onderwijs en gezondheidszorg. Dolly, een van mijn contactpersonen vraagt om een praktijkboek over autisme waarin basis activiteiten vermeld staan om de communicatie met deze kinderen te bevorderen. Wie kan mij aan een (liefst Engels) praktijkboek helpen? toos@namibie.biz
Wil je ook een dagboek bijhouden voor de website VROUW van De Telegraaf? Geef je op via vrouwinternet@telegraaf.nl.
Volg VROUW ook op Hyves,
Facebook,
Twitter
en
Google+!

© 1996-2013 TMG Landelijke Media B.V., Amsterdam.
Alle rechten voorbehouden.
e-mail: redactie-i@telegraaf.nl
Gebruiksvoorwaarden | Privacy | Cookies | Cookie-voorkeuren | Disclaimer