Jeroen Nan woont en werkt in Amsterdam. Naast zijn baan als
communicatieadviseur/woordvoerder is hij parttime schrijver. Hij schrijft
onder andere voor de website van Nightwriters en werkt aan zijn eerste
roman. Maar vooral is hij vader. Lees meer over Jeroen op www.jeroennan.nl.
Elk jaar in juni vindt op het slecht onderhouden voetbalveld in mijn geboortedorp een toernooi plaats waar ik elk jaar aan meedoe. Het team bestaat uit vrienden, met sommigen voetbal ik het hele jaar in de competitie, anderen spelen in andere teams, bij andere clubs of voetballen helemaal niet meer. Het is een klein toernooi, waar zes teams aan meedoen. En zoals het hoort bij dit soort toernooien, is ook de derde helft belangrijk. En omdat ik met de auto zou gaan, was het geen optie om nog naar huis te rijden, ik zou bij mijn ouders blijven slapen. Tot ik dus hoorde dat de dag erna vaderdag zou zijn. Mijn eerste vaderdag. Die wilde ik natuurlijk niet missen, al vind ik het een overdreven eerbetoon.
Zijn wij mannen niet immers allemaal hetzelfde? Natuurlijk, de opvoeding en het verzorgen van je kind doe je samen, de oude rolpatronen van vader en moeder zijn allang vervangen door de geëmancipeerde versie waarin we ons allebei bemoeien met de opvoeding en verzorging van onze kinderen. Dus maken wij ook eten klaar, gaan met het kroost in bad of onder de douche en ook voor het verschonen van een luier draaien we onze hand niet om. Maar, als het niet hoeft...
Doen we het niet allemaal wel eens, als babylief 's nachts zo begint te huilen dat er iemand uit bed moet stappen om te gaan kijken wat er er aan de hand is? Welke vader heeft dan niet, op zijn minst één keer, net gedaan of hij het niet hoorde? Gewoon net doen alsof je doorslaapt, zoals je vroeger deed wanneer je geen zin had om met je ouders mee te gaan op familiebezoek. En dan de volgende morgen met een zo verbaasd mogelijk gezicht naar je lief luisteren die vertelt dat ze er afgelopen nacht drie keer uit is geweest. 'Dat is toch dat moedergevoel,' antwoord je. 'Ik heb helemaal niets gehoord, echt niet.'
Net zoals we op onze papadag toch vooral aan het spelen zijn, buiten gaan wandelen en andere leuke dingen doen. Alles, behalve wassen, strijken, poetsen en stofzuigen. Het is immers papadag en dan moeten we leuke dingen met het nageslacht doen. We zijn de leukste, liefste en tofste papa ter wereld, maar we blijven wel mannen.
Dus zei ik dat ik dan wel een alcoholvrije derde helft ging spelen omdat ik vaderdag niet wilde missen. 'Dan ga ik lekker de hele dag op bed liggen, me later verwennen en verder ga ik helemaal niets doen.' Mijn lief trok haar wenkbrauwen even op voordat ze in lachen uitbarstte. 'Hoezo ga je niets doen?' vroeg ze. 'Vaderdag is toch een speciale dag?'

© 1996-2012 Telegraaf Media Nederland | Landelijke Media B.V., Amsterdam.
Alle rechten voorbehouden.
e-mail: redactie-i@telegraaf.nl
Privacy | Disclaimer