Jeroen Nan woont en werkt in Amsterdam. Naast zijn baan als
communicatieadviseur/woordvoerder is hij parttime schrijver. Hij schrijft
onder andere voor de website van Nightwriters en werkt aan zijn eerste
roman. Maar vooral is hij vader. Lees meer over Jeroen op www.jeroennan.nl.
Wanneer ik in beweging ben, dan rook ik niet. Of ik nu wandel, door de stad fiets of in de auto zit. Vroeger rookte ik wel in de auto. Dat waren de lekkerste, vooral als ik op weg was naar Gent op liever nog Parijs. Radiohead in de cd-speler, de blik op de horizon en ploffen maar. Het had iets romantisch, met wie ik ook in de auto zat. Maar lopend of fietsend roken; vreselijk. Ik vind het geen gezicht, uiterst onaantrekkelijk.
Maar het meest verschrikkelijke vind ik wel vaders of moeders die rokend over straat gaan of in de auto roken waar hun kinderen bij zijn.
Als ouder wil je het beste voor je kind, en je kind verwacht van jou ook dat je het beschermt tegen al het kwade in de wereld. Of het nu roekeloze taxichauffeurs zijn die of kleurenblind zijn of zich gewoon niets aantrekken van verkeerslichten, spoken die onder het bed liggen of die grote enge hond van de buurman. En je wilt dat je kind naar je opkijkt, je als grote voorbeeld ziet en tegen zijn of haar vriendjes zegt dat ze later op jou willen lijken. Of nog liever, dat ze met je willen trouwen.
Hoe halen ze het dan in hemelsnaam in hun hoofd om sans gêne een sigaret op te steken?! Toch zeker niet omdat ze niet weten dat meeroken gevaarlijk is. En bij kinderen is dat nog veel gevaarlijker. Meerokende mini’s zijn vaker ziek dan andere kinderen .Eén op de drie oorontstekingen is een direct gevolg van meeroken. En het risico op bijvoorbeeld wiegendood is veel groter wanneer kinderen meeroken. En voorbeeldgedrag is het natuurlijk ook niet.
Roken is een verslaving, dat weet ik maar al te goed. Maar hoezeer ik ook kan snakken naar een sigaret, wanneer Cato erbij is dan kost het me geen enkele moeite om de behoefte het hoofd te bieden. Ik rook alleen als zij er niet bij is. Dat is niet eens een keuze geweest, ik heb er geen moment over na hoeven denken. Voor mij is het volstrekt helder dat ik niet in haar bijzijn rook. Wellicht dat ik het daarom zo walgelijk vind als ik ouders zie die het wel doen. Het enige voordeel eraan is dat het me sterkt in de wil om ermee te stoppen. Dat zou eigenlijk elke ouder moeten doen.

© 1996-2012 Telegraaf Media Nederland | Landelijke Media B.V., Amsterdam.
Alle rechten voorbehouden.
e-mail: redactie-i@telegraaf.nl
Privacy | Disclaimer