Lavendel

Persoonlijk ben ik daar minder van gecharmeerd. Geef mij de douche maar, en dan vooral samen met haar. Het is de ultieme 'quality time'. Lekker met zijn tweetjes, een beetje voor haar zingen en tegen haar kletsen en oefenen met kusjes geven. Plus dat ik de grote held kan spelen als ze de fles heeft laten vallen en ik die met mijn voet, via de muur weer voor haar oppak. Het is een van de weinige momenten waarop ze langer dan een halve minuut opgetild wil worden. In de woonkamer of buiten begint ze al snel te protesteren. Dan wil ze weer spelen of ergens naartoe kruipen. Maar onder de douche houdt ze het net zo lang vol totdat we klaar zijn, al zou dat een uur duren.

Een enkele keer komt het voor dat we 's morgen douchen, meestal doen we het voor het slapen gaan. Er gaat immers niets boven fris en fruitig in je bedje liggen. We hebben ook een douchegel met lavendel, vanwege de rustgevende eigenschap hiervan. ‘Weltrustenbadje’ staat er dan ook toepasselijk op. Of lavendel nu echt zo rustgevend werkt, daar was ik nooit zo van overtuigd. Niet dat ik de struik wantrouw, daar weet ik er te weinig van af. Het is meer dat ik er hetzelfde idee bij heb als bij bitter lemon en ananas. Toen mijn vriendin hoogzwanger was en Cato maar op zich liet wachten, kwamen er talloze tips tot ons die de bevalling zouden bespoedigen, waaronder bitter lemon drinken en ananashart eten. Maar een klein en allesbehalve wetenschappelijk onderzoekje op Google leerde me dat je als vrouw werkelijk liters en liters moest drinken om ook maar enig effect te sorteren. En de ananas, die werkt pas als je een levensgevaarlijk grote dosis van eet. Dus met lavendel is het misschien hetzelfde, dat je pas rustig van wordt nadat je er kilo’s van hebt opgegeten of zeven weken lang met je neus in hebt gehangen. Wie zal het zeggen?

Afgelopen weekend kreeg ik het antwoord van Cato zelf. Lavendel is inderdaad rustgevend en ik beleefde een ultiem geluksmoment. We stonden onder de douche, ik was zachtjes voor haar aan het zingen en zij mompelde wat en wreef in haar oogjes, ondanks dat daar geen zeep in zat. En toen gebeurde het, vanuit het niets legde ze haar hoofdje tegen me aan en viel als een blok in slaap. Ik kon me de laatste keer niet meer herinneren dat ze dat gedaan had. Het moet in de eerste maanden zijn geweest, toen een groot deel van haar dagbesteding uit slapen bestond. Het was weer net als toen, ineens leek ze weer een kleine baby zoals ze in volkomen rust tegen me aan lag te slapen, de fles douchegel tussen ons ingeklemd als …

De waterstraal raakte vooral haar, dus ik zou het koud moeten krijgen. Maar het geluk overspoelde me als een warme douche.

 Mail

 Print

 Vrouw Nieuwsbrief