Geen naam, geen stem, geen gezicht

Hoewel er voor mij ook mensen hebben gewoond, is het toch mijn huis. Waar ik zes jaar lang met heel veel plezier heb gewoond. Waar ik veel in heb meegemaakt. Niet altijd leuke dingen, maar het zijn wel herinneringen die me dierbaar zijn. Het doet me pijn om hier straks weg te moeten.

Gelukkig weet ik inmiddels wie er komt wonen. Van de makelaar hoorden we wel wat voor mensen er kwamen kijken, maar ik had er geen beeld bij. Het meisje dat ons huis gekocht heeft, zag ik pas onlangs voor het eerst. Daarvoor was ze abstract, iemand die via de makelaar met ons onderhandelde. Zonder naam, zonder stem, zonder gezicht. Een wildvreemde. Toen ik haar naam kreeg, heb ik haar uiteraard direct gegoogled. We bleken een gezamenlijke vriend op Facebook te hebben, dat deed me goed. Hoewel het verkopen van je huis vooral een kwestie van geld is, en je in deze tijd allang blij bent dat je dat überhaupt een koper hebt, is het fijnste toch wanneer er iemand in je huis komt te wonen die aardig is. En door de gezamenlijke vriend vond ik haar aardig.

Maar, omdat het na het accepteren van het bod lang duurde voordat de vervolgstappen werden gezet, werden we langzaam maar zeker een beetje boos op haar. Wij wilden de zaak zo snel mogelijk afhandelen, zoals je een pleister er ook maar beter in een sneller ruk af kunt halen. Helaas schoot het niet op. Pas een maand na het sluiten van de deal was de afspraak bij de notaris. Ik zat in de wachtkamer te bedenken op welke manier ik haar zou vertellen over ons ongenoegen. Zij was te laat, wat de manier die ik voor ogen had steeds minder subtiel maakte. Toen kwam ze, eindelijk...

Het was direct gezellig en ze vertelde hoeveel zin ze had om in ons huis te gaan wonen. Ze had veel huizen gezien en was, toen ze de onze op Funda had gezien, eigenlijk meteen verkocht. En na de eerste bezichtiging helemaal. Het maakte me trots. Alles wat ik tegen haar wilde zeggen was verdwenen. Ik vond haar leuk, en was blij voor ons huisje dat zij er komt te wonen.

Ik ga bij het afscheid wel een traantje laten, maar gelukkig weet ik nu dat mijn huisje in goede handen komt.

 Mail

 Print

 Vrouw Nieuwsbrief