Klusjesman

Als ik een plankje tegen de muur aan hang kun je er maar beter niets op zetten, omdat mijn defecte timmermansoog zelfs de Mont Ventoux waterpas vindt. En een waterpas gebruiken, dat doe ik natuurlijk ook niet. Ik ben dan misschien niet handig, maar ik ben wel een man en dus overmoedig. De meeste klusjes in huis laat ik doen, maar als ik dan zelf een poging waag, doe ik alsof ik de meest ervaren klusjesman ooit ben. Nico Zwinkels verbleekt bij de handige snuiter die ik denk te zijn.

Deze klusjesmannenact kost me wel zeeën van tijd. Tegenwoordig kom ik regelmatig, zo niet dagelijks in de bouwmarkt. Professioneel gekleed, in een met verf besmeurde spijkerbroek, vuile schoenen en een stokoude trui. De Oscar voor het Beste Kluskostuum kan me nauwelijks nog ontgaan. Maar het schept ook verwachtingen, zo’n outfit. Er professioneel uitzien is één, je er naar gedragen een ander. Hulp vragen is natuurlijk uit den boze, sneller kun je niet door de mand vallen. Daarnaast: een beetje man vraagt nooit om hulp, al is het maar uit principe.

En dus loop ik, ogenschijnlijk nonchalant en met verstand van zaken, vier keer de verfafdeling van de bouwmarkt op en neer. In werkelijkheid heb ik geen idee wat ik moet kopen, laat staan waar het ligt. Acrylaat; ik heb er nog nooit van gehoord. Af en toe pauzeer ik bij een rek met kwasten of bekijk ik potten verf die ik lukraak uit de schappen pak, om mezelf een houding te geven die mijn langzaam opkomende paniek verhult.

Als ik me omdraai sta ik ineens oog in oog met de vijand: een dertig meter brede rij bussen, drie meter hoog opgetast. Ik sta voor het vuurpeloton, het woord 'acrylaat' wordt van alle kanten op me afgevuurd. Er zijn zoveel merken en soorten dat het me begint te duizelen.

Rustig nadenken, houd ik mezelf voor. Het lukt niet, ik breek als een jonge boom tijdens een herfststorm. Ik loop naar de eerste de beste medewerker van de bouwmarkt en vraag hem om hulp. Vijf minuten later loop ik met de juiste bus acrylaat naar de uitgang. In de glazendeur zie ik mijn reflectie steeds dichterbij komen. Ik steek als groet een hand naar mezelf op. Het is mijn linker.

www.jeroennan.nl

 Mail

 Print

 Vrouw Nieuwsbrief