Jeroen Nan woont en werkt in Amsterdam. Naast zijn baan als
communicatieadviseur/woordvoerder is hij parttime schrijver. Hij schrijft
onder andere voor de website van Nightwriters en werkt aan zijn eerste
roman. Maar vooral is hij vader. Lees meer over Jeroen op www.jeroennan.nl.
Cato staat aan het begin van haar leven, maar heeft nu al afscheid moeten nemen van haar vriendjes en vriendinnetjes op het kinderdagverblijf. Vorige week was haar laatste dag. Met een tas vol traktaties en cadeautjes voor de leidsters bracht mijn vriendin haar weg. Het fototoestel stond klaar, om 's middags het scheiden der wegen vast te leggen.
‘Het wordt nu wel concreet,' had mijn vriendin de avond ervoor nog tegen me gezegd.
'Het begin van het einde,' antwoordde ik.
De ochtend van haar laatste dag werd Cato ziek. 39 graden koorts had ze, zei de leidster aan de telefoon. We moesten haar toch echt komen ophalen. Geen traktaties, geen uitbundige zwaaipartij, geen echt afscheid zoals we het hadden bedacht. Alleen Cato’s tranen sierden het afscheid.
Deze week ging ze voor de eerste keer naar haar nieuwe kinderdagverblijf. Binnen de kortste keren liep ze daar rond alsof ze er al jaren kwam. Ze voelde zich er thuis. Het begin van het begin.

© 1996-2012 Telegraaf Media Nederland | Landelijke Media B.V., Amsterdam.
Alle rechten voorbehouden.
e-mail: redactie-i@telegraaf.nl
Privacy | Disclaimer