Steeds meer (kinder)boeken

We hebben een aantal eisen, die het niet gemakkelijk maken om een geschikt huis te vinden. We willen meer vierkante meters, een tuin, een kindvriendelijke buurt met goede scholen waar Cato over een paar jaar naartoe kan. En een goede muur waar de boekenkast tegenaan kan staan.

Mijn eigen collectie groeit nog steeds gestaag, wat meer ruimte ook noodzakelijk maakt. De boeken staan nu dicht tegen elkaar aangedrukt, alsof ze elkaar warm houden. Nog een stuk of twintig boeken erbij en de kast zit vol.

En de collectie van Cato begint ook al aardig in omvang toe te nemen. Ze heeft boeken van Nijntje, Jip en Janneke, Woezel, Pip en weet ik veel wie allemaal. Boeken waaruit ik haar nu elke avond voor het slapen gaan een verhaaltje uit voorlees. Mijn favoriete boek is De Vondelparkverhalen. Als ik vanuit mijn werk naar huis rijd, dan kijk ik al uit naar het avontuur dat de dieren in het park die avond gaan beleven. Cato interesseert het minder, ik lees vooral mezelf voor. Na anderhalve pagina hoor ik naast me meestal al haar vredige ademhaling en is ze in een diepe slaap gevallen.

Ik hoop dat ze een lezer wordt. Dat we over een paar jaar samen boekjes gaan lezen en dat ze ook zelf lekker met een boekje op de bank zit. Daar heb ik toen ik zelf nog een kleine jongen was altijd ontzettend van genoten. Vorige week waren we bij mijn ouders. De toneelvereniging waar mijn vader lid van is trad op. Mijn moeder bleef thuis om op Cato te passen. Terwijl ze haar naar bed bracht liep ik naar de zolder, waar de dozen met oude boeken staan. Ik had de eerste doos nog maar half open of ik herbeleefde mijn jeugd. Ik zag Pinkeltje, de sprookjes van de gebroeders Grimm, Tom Sawyer en alle boeken die ik vroeger heb verslonden alsof het mijn lievelingseten was en ik aan literaire obesitas leed.

Toen herinnerde ik me een vrijdagavond. Het was opblijfavond en dus stond er cola en chips op tafel. Ik zat op de stoel met een jeugdboek over de Tweede Wereldoorlog, waar ik er toen veel van las. Ik was zo diep verzonken in het verhaal dat ik, toen het bedtijd was, op tafel mijn onaangeroerde glas cola zag staan.

Ik houd er nog steeds van, boeken die je zo grijpen dat je de wereld om je heen vergeet tijdens het lezen. Dat de tijd stilstaat, net zo lang totdat je het boek uit hebt. Dat er terwijl je leest geen geluid bestaat, geen omgeving is en je zelfs jezelf vergeet. Dat alleen het verhaal en de personages bestaan. Ik houd van de slapeloze nacht die volgt na het lezen van een boek dat indruk heeft gemaakt. Omdat ik er zo intens van kan genieten, hoop ik dat Cato dat later ook doet. En als het even meezit, dan kan ze boeken van haar vader lezen.

In de pauze van de toneeluitvoering is er altijd een verloting. Ik kocht vorige week twaalf loten. Een daarvan was een winnend lot. Aan het begin van de avond had ik de prijzen al zien staan. Ik had mijn zinnen gezet op een aantal ervan. Uiteraard bleek ik die niet gewonnen te hebben. Ik won drie boeken. Kinderboeken.

 Mail

 Print

 Vrouw Nieuwsbrief