Schuld en boete

Foto: Eigen foto

Gooien bijvoorbeeld. Dat mag niet en Cato geeft ons gelegenheden te over om het haar uit te leggen. Maar dat werkt natuurlijk niet bijster goed wanneer mijn vriendin zegt dat Cato niet met dingen mag gooien, en nog voordat ze die zin heeft uitgesproken zelf een luier via het trapgat naar beneden werpt.

Cato is niet het meest volg- of gehoorzame meisje, wat het des te belangrijker maakt we de duidelijke regels hebben die we consequent naleven. Het maakt het er niet gezelliger op, om de haverklap op moeten treden. Gelukkig hebben we sinds korts iets gevonden waardoor we het onszelf een stuk gemakkelijker maken; een stoute hoek. Wanneer Cato ondanks de nodige waarschuwingen nog steeds blijft doorgaan met welke vorm van overtreding dan ook, dan mag ze even in de hoek gaan staan. Denken dat ze daar rustig blijft staan, nadenken over wat ze heeft gedaan of tot ze weer rustig is, dat gaat nog niet. Dus ga ik elke keer maar bij haar zitten om haar nog maar een keer uit te leggen dat wat ze deed niet mag en vooral ook waarom dat niet mag. Door het haar uit te leggen denk ik, voorlopig nog zonder dat ik resultaat behaal, dat ze beter leert begrijpen waarom we de regels hebben die er zijn. Ze heeft nu een aantal keer in de hoek gestaan, en snapt inmiddels dat ze daar voor straf moet staan.

De situatie is nu als volgt:

Cato doet iets wat niet mag.

Ik: ‘Hou op, je mag niet gooien/slaan/schoppen/etc.’

Zij: Gaat rustig door.

Ik: Cato, ik wil dat je daar mee ophoudt. Gooien/slaan/schoppen/etc mag niet.

Zij: Gaat gestaag en lachend nog steeds verder.

Ik: ‘Cato, wil je in de hoek staan?’

Zij: ‘Nee.’

Ik: ‘Dan moet je naar mij luisteren en ophouden met gooien/slaan/schoppen/etc.’

Zij: Stopt.

Resultaat: Iedereen, of in ieder geval ik, blij.

Ze is er niet minder stout door geworden, maar we hoeven haar steeds minder vaak te laten boeten. Stond ze in de week, waarin we de hoek introduceerde, als een volleerd draaideurcrimineel meerdere keren per dag haar straf uit te huilen, is nu een dreigement genoeg om haar weer op het rechte pad te krijgen.

Zondag was het mijn beurt. We keken turnen op tv en Cato was er dusdanig enthousiast over dat ze zichzelf ook aan een paar sprongen op de bank waagde. Of sprongen, het was meer zo dat ze zich simpelweg op één van kussens liet vallen. Ik vond het een leuk idee om haar terwijl ze klaar stond om zich over te geven aan de zwaartekracht, even in haar rug te duwen. Ze moest er zelf ook hard om lachen. Het duurde kortom dus een tijdje voordat het ineens tot het me doordrong dat duwen ook niet mag. Er zat maar één ding op; papa moest in de hoek. Goed voorbeeld geven betekent ook dat je dezelfde straf moet ondergaan.

Achteraf gezien had ik dat niet moeten doen. Want de hoek is geen spelletje en na mijn boetedoening leek Cato het wel zo te ervaren. ‘To hoekie taan,’ zei ze terwijl ze van bank klom en erheen liep. ‘Nee,’ zei ik. ‘De hoek is voor als je stout bent geweest.’ Het kwam niet aan. Ik kon na twee keer zeggen dat ze niet in hoek mocht staan nog maar één ding verzinnen. ‘Als je nu niet uit de hoek komt, dan eh… dan moet je in de hoek staan..’

www.jeroennan.nl

Mail

Print

 Vrouw Nieuwsbrief