Elke week kijken we mee over de schouder van een interessante vrouw die midden in het leven staat. Deze week is dat Ruth Oei. Ze woont al zeven jaar met haar man en twee zoontjes in Londen. Hoe beleeft zij als import-Londenaar de Olympische Spelen?
Naam: Ruth Oei-Abraham
Leeftijd: 33 jaar
Beroep: Journalist
Relatie: Getrouwd
Kinderen: Twee zoontjes van drie en bijna twee
Favoriete website: The Guardian en Uitzending Gemist
Typisch vrouwelijke eigenschap: Het (drie keer per week ‘slechts’) straightenen van mijn haar. Redelijk ijdel dus…
-------------------------------------------------------------------------
Dag 3
Elke ouder krijgt ermee te maken – leerplicht is tenslotte niet voor niets ingevoerd. Kinderen moeten naar school. Het schoolsysteem in Engeland is beduidend anders dan in Nederland. Wordt het een private school of een public school? Boarding school of day school? Gemengd of single-sex onderwijs? Keuzes, keuzes.
Hoe het er in Nederland voorstaat met de toelatingsprocedure bij basisscholen weet ik niet – ik woonde al een paar jaar in Londen toen ik kinderen kreeg. Daardoor hoefde ik mij alleen te verdiepen in het Engelse schoolsysteem. En dat was een openbaring, op z’n zachtst gezegd. Om aangenomen te worden op een vooraanstaande universiteit kijkt men naar welke basisschool je bent geweest. Geen grap. Sterker: zelfs de keuze van de pre-prep school (kleuterschool) is van belang om op latere leeftijd in aanmerking te komen voor een goede baan.
Daardoor is de schoolkeuze hier hét gesprek tijdens playdates, verjaardagen en etentjes. Ondanks het feit dat mijn oudste net drie is geworden, bleek ik ruimschoots te laat voor de meest populaire school in Fulham, de wijk waar wij wonen. Ik had hem namelijk ‘pas’ ingeschreven toen hij één jaar oud was en dat bleek veel te laat. En ja, ook hier gaan kinderen pas naar school als ze vier jaar zijn. De moraal van het verhaal: gelieve uw kind de week na de geboorte in te schrijven. Direct na de bevalling is nog beter. Tuurlijk.
Ook ik ben inmiddels meegesleurd in de scholengekte – mijn oudste staat ingeschreven bij maar liefst vijf scholen. Wanneer je je kind inschrijft is hij nog geen zes maanden oud, dus hoe kun je op dat moment weten welke school het best bij hem past? Wordt hij leergierig, of juist heel speels? Is een grote gymzaal van belang of eerder een uitgebreide bibliotheek?
De andere reden van de vijf verschillende aanmeldingen, zijn de toelatingsexamens. Want in oktober van dit jaar moet Max, dan exact drie jaar en drie maanden oud, aan een afvaardiging van de school van onze keuze laten zien wat hij allemaal kan. Of niet kan. Ons tweetalige ventje spreekt het liefst in het Nederlands, is geen groot fan van stilzitten en het woord ‘nee’ is favoriet, maar die kan hij dan weer wel uitstekend in het Engels.
Het blijft een vreemd concept. Peuters die worden onderworpen aan een test, moeders die maanden tevoren al oefenen met hun kids om hen zo slim en spontaan mogelijk over te laten komen. Huilende moeders omdat hun peuters zijn aangenomen – of afgewezen. En wanneer Slimme Sophietje of Briljante Egbert glansrijk slagen voor de test, komen we weer terug bij de blog van gister. ‘Is jouw Maxje niet aangenomen? Nou, mijn Sophietje….’
Wil je ook een dagboek bijhouden voor de website VROUW van De Telegraaf? Geef je op via vrouwinternet@telegraaf.nl.
Volg VROUW ook op Hyves, Facebook, Twitter en Google+!

© 1996-2013 TMG Landelijke Media B.V., Amsterdam.
Alle rechten voorbehouden.
e-mail: redactie-i@telegraaf.nl
Gebruiksvoorwaarden | Privacy | Cookies | Cookie-voorkeuren | Disclaimer