De snor in het riet

Normaal gesproken voel ik geen bijzondere aandrang om een praatje te maken met landgenoten in den vreemde. Maar onder deze zin konden we niet zomaar uit. Navraag leerde dat hij uitgesproken was door Jan, die samen met zijn vrouw een weekend in Boekarest doorbracht.

Als fervent vogelaars én Roemeniëliefhebbers komen ze regelmatig in de Donaudelta. Dit gebied, in het uiterste oosten van het land, vormt één van de grootste rivierdelta’s in Europa. De aanwezigheid van zeldzame broed- en moerasvogels maakt het tot een populaire bestemming voor vogelreizen.

“Je kunt er onder andere de snor tegenkomen. Een bruinige rietvogel die een laag, trillend geluid maakt”, verklaart Jan nader. “Schitterend”. De vraag was echter of ze tijdens de laatste vakantie de snor nou wel, of niet hadden gespot. Het kon ook de karekiet zijn geweest, zo eentje die hier in de vitrine staat.

Ik kon niet anders dan met een grote glimlach verder lopen. Niet zozeer omdat ik me een brommende vogel inbeeldde, maar omdat weinig dingen leuker zijn dan mensen met een bijzondere fascinatie. Voor rietvogels, of voor iets anders willekeurigs.

Zo kan ik er blij van worden wanneer m’n zus – gebiologeerd door onzichtbare deeltjes - uitgelaten opbelt met het nieuws dat ze een schimmeleiwit-animatie in 3D heeft gezien. Of als m’n broer – gegrepen door de pracht van de aardkorst– zand uit de achtertuin inlijst.

Terug naar Boekarest, waar de donderdagavond - wat passie en toewijding betreft - alles in zich had om een groot succes te worden. Ik bevond me namelijk in het gezelschap van honderden mensen die allemaal één grote liefde delen: de voetbalclub Steaua Boekarest, waar Twente het die avond tegen moest opnemen.

Nu is het probleem met voetbal dat veel supporters hun hartstocht voor de club niet zo goed onder woorden kunnen brengen. In plaats van de schoonheid van het spel te bezingen, scanderen ze zaken die je met de moeder van de tegenstander kunt doen.

Ik had echter het geluk naast een groepje fanatiekelingen te staan dat zich voor de gelegenheid in een pluchen pak had gestoken. Na elke mooie actie - als woorden tekort schoten - deden ze het geluid van een broedse kip na. Een vermakelijk tafereel, dat de saaiheid van de wedstrijd een beetje compenseerde. De roep van de snor is er echter ongetwijfeld schitterend bij.

Je kan Lies ook volgen via Twitter: @lieskombrink

Volg VROUW ook op Hyves, Facebook, Twitter en Google+!

 Mail

 Print

 Vrouw Nieuwsbrief