Graaien naar Vuitton tassen

@ Backstage bij Francisco van Benthum

Na afloop van de show van Francisco van Benthum sprak ik Ferdinand Schmeits en Ivo Mittelmeijer. Ferdinand werkt voor Alexander van Slobbe (ontwerper, directeur van de Design Academy Eindhoven en goeroe van Francisco) en Ivo die vorig jaar hoge ogen gooide met zijn eigen collectie, hielp nu een keer mee bij Francisco.

‘Komende Amsterdam Fashion Week doe ik niets’, vertelde Ivo. ‘Na vorige keer is er zoveel op me afgekomen, dat ik door de bomen het bos niet meer zag. Het ging me te snel. Iedereen was zo enthousiast, ik nam een pr bureau in de arm, maar ik kon het niet waarmaken. Heb je nu tonnen op de bank, dan kan je risico nemen. Dat kan ik niet.

Daarom sla ik een seizoen over, misschien dat ik drie maanden kan werken bij Viktor & Rolf. Daarna hoop ik weer aan een eigen collectie te beginnen.’ Schmeits knikte goedkeurend. ‘Het beter om een seizoen over te slaan. Stel dat je nu wel hals over kop iets in elkaar draait en het is niet goed, dan word je afgemaakt en zijn je kansen verkeken. Ik spreek uit ervaring.’ Jammer, want De collectie die Schmeits een paar jaar geleden tijdens de Arnhem Mode Biënnale toonde was indrukwekkend. ‘Ja, maar daar heb ik jaren over gedaan.’

Mark Lentelink die de styling en casting van Francisco’s show verzorgde, vertelde dat hij volgende week druk is. ‘Ik style de show van het Fashion Institute Arnhem en Mada van Gaans. Zij deed altijd haar eigen styling, nu mag ik het van haar overnemen.’

Voor Alexander van Slobbe is het spitsuur. Samen met Francisco opende hij eind vorig jaar een winkel in Amsterdam. Hij ontwerpt voor zijn label Orson & Bodil én hij runt de Design Academy in Eindhoven. ‘Als de winkel een jaar goed draait, dan openen we een tweede,’ zei Van Slobbe. ‘Waar weet ik nog niet, maar zoals het nu gaat komt die winkel er.’

Over zijn plannen voor Eindhoven: ‘Lidewij (Edelkoort, trendgodin en voormalig directeur van de Design Academy, MB.) wilde dat de studenten de wereld introkken. Ik vind dat het tijd is dat studenten weer gelukkig mogen zijn. Er studeren honderden per jaar af. En hoeveel daarvan redden het in de wereld. Je komt toch steeds uit bij dezelfde gevestigde namen als Hella Jongerius en Maarten Baas. Dat ga ik proberen te veranderen.’

@ Graaien naar Vuitton tassen

Sinds Paul Helbers de mannenlijn voor Louis Vuitton ontwerpt is het backstage een gezellig Nederlands feestje. Het wemelt er van de bekenden en er vloeit rijkelijk champagne. Wat mist zijn de bitterballen.

Sil Bruinsma, de visagist die in New York woont en werkt was chef de cabine, wat zoveel betekent dat hij het make-up team aanstuurt. Sil: ik heb de jongens geschoren, zodat ze er glad en fris uitzagen. Vorige keer hadden ze glanzende gezichten, nu hebben we de huidjes mat gemaakt.’

Terwijl hij zich verdekt had opgesteld in een hoekje, werd Paul Helbers besprongen door de hoofdredacteur van ID magazine, Gert Jonkers van Fantastic Man en nog wat internationale modegoden die hem complimenteerden met zijn creaties.

In een andere hoek werden de tassen die op de catwalk waren getoond snel ingepakt in bruine dozen. Snel, omdat alle editors op de tassen afvlogen die er weer heerlijk uitzagen. Er was een trolly, slappe nylon boodschappentasjes en vierkante leren exemplaren die backstage door iedereen nader werden bekeken.

Kanye West was samen met zijn gevolg van vier man ingesloten door cameraploegen en fotografen. In een seizoen waar het armetierig gezaaid is met celebs zijn fotografen blij met elke ster. Op mijn vraag of hij niet modemoe is (ik zie hem haast elk seizoen bij de shows) antwoordde hij: ‘no baby, it is fashion and I love it’. Een man naar mijn hart.

@ Branquinho’s oude klassenfoto

Persoonlijk ben ik erg fan van de vrouwencollectie van Veronique Branquinho. Niet dat ik er mijn hele kast mee heb gevuld, ik heb een paar creaties van haar hand, maar de stukken zitten goed in elkaar, zijn redelijk tijdloos en gewoon lekker.

De mannencollectie is een ander verhaal. Naast een paar goede pakken, ademen de truien en broeken een ouderwets gevoel uit. Nu ook weer. Het was alsof je naar een oude klassenfoto uit de jaren zeventig keek. Qua kleur en belijning. Wollen truien met een grafisch dessin in kleuren als groen, blauw en bruin, jasjes met dubbele revers in groen en strakke truitjes waar je een beetje body voor moet hebben wil het niet misstaan.

In de wandelgangen hoorde ik dat Veronique een vette lening heeft afgesloten om een faillissement te voorkomen. Maar gaat ze op deze manier door, dan zie ik het somber in.

@ Gouden tijd voor Dries van Noten

In een modeseizoen waar sombere tinten domineren, zorgt Dries van Noten voor kleur. Mosterd, petrol, bruin, beige, ossenbloed, bordeaux, donkerblauw en grijs.

Er waren gewatteerde jassen, een trend die ik ook in Milaan zag, trenchcoats, broeken met hoog water en een brede omslag in de nauwe pijpen en wollen jassen tot op het bovenbeen en ingesnoerd met een ceintuur. Een sterk beeld dat hopelijk veel navolg gaat krijgen. Nu moet dit een gouden tijd zijn voor Van Noten wiens kleding niet goedkoop, maar wel betaalbaar is.

De grote merken zijn in paniek: fabrieken worden gesloten, personeel wordt ontslagen en advertentiecampagnes worden acuut uit de bladen teruggetrokken. Dries is een van de weinige ontwerpers die zelfstandig is gebleven. Hij hoort niet bij een beursgenoteerde onderneming. De paar winkels die hij heeft, houdt hij in eigen hand, hij adverteert niet en hij maakt vier collecties per jaar (twee mannen en twee vrouwen) in tegenstelling tot de andere merken die meerdere tussencollecties maken.

Daarbij is hij wars van showpieces (stukken waarmee je een statement maken, maar die niet worden geproduceerd voor de verkoop): wat !Dries op de catwalk toont zie je ook in zijn winkels. Kortom, veel last van de crisis hoeft hij niet te hebben. Tijd om hem dat te vragen was er jammer genoeg niet, we moesten door naar het volgende hoogtepunt.

@ Tureluurs bij Henrik Vibskov

Vaak sla ik de show van Henrik Vibskov over. Zijn werk staat zo haaks op wat er in de modewereld gebeurt dat het niet altijd iets toevoegt aan mijn beeldvorming. Maar, de Deen exposeert in het Zeeuws Museum en dus trokken we ’s avonds laat naar Espace Saint Martin om te kijken of hij ons kon verrassen.

Na een stevige klimpartij kwamen we in een zaal waar vier grote ronddraaiende zwart wit gestreepte cirkels op de catwalk stonden. Keek je er te lang naar, werd je tureluurs. Eigenlijk net als de mode die hij showde. Longjohns, daar heeft Vibskov een punt, want ook in Milaan zag ik de strakke lange wollen (onder)broeken bij Frankie Morrelo en Dirk Bikkembergs, broeken met een laaghangend kruis en wijde jasjes in een potpourri van ruiten en strepen in allerlei kleuren.

Niet vervelend en er zal vast een horde fans zijn die niet kunnen wachten tot het in de winkel ligt, maar ik bedank.

Tweet

 Mail

 Print

 Vrouw Nieuwsbrief