Niet tornen aan een man

,,Nee, ik ben geen modenicht geworden, maar de sportshirts beginnen bij m'n bovenarmen te knellen (jaja, bij m'n buik ook nog) en ik wil eens met wat minder plakkende stof aan mijn lijf trainen.” Kortom hij wil zelf (!) de mouwtjes lospeuteren

Laat ik het kort samenvatten: genoeg zinloos gewandeld voor een heel weekend.

Van het naaiatelier om de hoek waar een exotische schone die dingen bij bosjes in de lade heeft liggen, maar niet wil verkopen, tot de Blokker, de Wibra en de hobbywinkel waar hij – hoe grappig – de verkoopsters begint uit te leggen wat een tornmesje is en waarvoor het wordt gebruikt.

Natuurlijk heeft zijn behulpzaamheid er niets mee te maken dat het allemaal mooie jonge meiden zijn. ,,Welnee Michou, zie het als een soort zendingswerk...”

Onvermoeibaar stapt hij een gereedschapzaak binnen. Ik laat de man zijn heiligdom alleen betreden. ,,Weer niks. Een voorraad messen waar een seriemoordenaar jaloers op wordt, maar het kleinste mesje is het formaat dat Rambo gebruikt.”

Alle welgemeende adviezen van de winkeliers die wijzen naar de binnenstad of een winkelcentrum wimpelt hij af ,,Laat maar. Voor ik daar een parkeerplaats heb gevonden, heb ik het met mijn tanden losgepeuterd.” Hij is het zat. De missie wordt afgebroken.

,,Heb jij er niet nog een in een lade liggen?” Ik beloof er een mee te brengen. ,,Mooi, en intussen ken ik ook de hele middenstand in de buurt. Altijd handig,” klinkt het toch tevreden.

Als hij belooft mijn vermoeide voeten te masseren ben ik het ook.

Weekendabonnement?