Hoofdpijn

Micky Green bij Gaultier

Om een ster front row te krijgen moet immers flink in de buidel getast worden. En geld, dat hebben de modehuizen niet.

Andere geluiden die opgaan is dat sterren gewoon so last season zijn vanwege het mediacircus dat er omheen zit. Menigeen zou daar de buik van vol hebben. Sterren zuigen alle aandacht. Daar waar het om gaat, doet er niet meer toe. Kijk maar naar de show van Paul Schulten in Amsterdam. De man heeft z'n vingertjes stukgenaaid aan pailletten, kralen en nog meer lawaai. Iemand gehoord over de collectie? Welnee, het enige wat het nieuws haalde was een platvloerse bitterballencatfight. Ik ben benieuwd hoeveel leden de actiegroep Weg met sterren bij de shows inmiddels heeft. Ik denk er namelijk aan om me aan te melden. Zeker na afgelopen dagen. Steeds had ik het 'geluk' om in een vak te zitten waar de c-sterren vooraan zaten. Bij Viktor & Rolf zat ik achter Lindsay Lohan. Zodra ze zat barstte er een onophoudelijk flitsgeweld los. En hoewel ik geen fan van de actrice ben, kreeg ik het met haar te doen. Als ster zijnde heb je toch wat te verduren.

Ook als klapvee overigens. De venijnig felle lampen weerkaatsten in mijn gezicht zodat ik sterretjes -hemellichamen, niet actrices- zag.

Even later bij Jean Paul Gaultier hetzelfde verhaal. Paparazzi, blij met een beetje bekend gezicht, doken op elk semi-beroemd gezicht af. Zo ook bij Micky Green. De Australische zat amper of het zag wit van de flitslichten. Zo heftig dat ik er hoofdpijn van kreeg.

Bij Sonia Rykiel werd opeens een Japanse Miss Universe kandidate uitermate belangrijk. Het geknipper ging maar door, wat me ook verwonderde. Hoeveel foto's kan je van 1 persoon maken? Nou ja, we zien het komende tijd wel weer terug in de bladen.

Tweet

 Mail

 Print

 Vrouw Nieuwsbrief