'Ik ben GEK op mijn kinderen'

We hebben er twee. Twee jongens. Ik heb nog even gedacht over een meisje erbij, want dat staat zo leuk, maar die hormoonbehandelingen om zeker te weten dat het een meisje zou worden, stonden me een beetje tegen. En mijn figuur hè, dat zou er ongetwijfeld ook onder lijden. Vind maar eens een draagmoeder die haar leven lang d’r mond dicht houdt! Omdat we maar twee kinderen hebben, is de druk natuurlijk wel wat groter. Dat er één zou mislukken op wat voor vlak dan ook is ondenkbaar. Met zo’n vader enzo. Dus we zijn er maar druk mee: voetbal, schaatsen, zwemles. We geven ze voor álle wedstrijden op. En dan maar trainen. Dag in dag uit. Als ze dan een beetje bleekjes wegtrekken van vermoeidheid, smeer ik er gewoon een dun laagje zelfbruiner op. Iedereen blij. Ik zit sterk te denken aan golfen voor de jongens. Dat kan er best bij. Je wordt er niet zo moe van en het is ongelofelijk goed voor je netwerk.

Nee, echt, ik ben zó gek op de kinderen. Ze zien er ook leuk uit. Altijd leuke kleertjes enzo. Dat vind ik belangrijk. Ik bedoel, zo straal je toch wat uit. En omdat ik het minstens zo belangrijk vind dat ze zich onderscheiden, en écht laten zien dat ze een eigen identiteit hebben, koop ik de kleertjes online. Zo, HUP, vanuit Milaan onze kast in. Je zult op het schoolplein maar een vriendje tegenkomen met hetzelfde shirt... Onlangs heb ik hun lange haar laten afknippen. Dat werd zo gewoontjes. Echt, ieder kinkeltje in Schubbekutteveen heeft tegenwoordig lang hockey haar. Dus nu zijn ze weer kort en fris. Tikje ’ge-highlight’, maar dat ziet geen hond.

Wat school betreft laten we ons voortdurend uitgebreid voorlichten. Wist je dat uit onderzoek gebleken is dat de knapste koppen van de wereld allemaal, echt stuk voor stuk, op een dorpsschooltje hebben gezeten? Meestal in een agrarische omgeving. We zijn natuurlijk niet voor niks naar Dalfsen verhuisd. Ze hebben net de Cito-toetsen achter de rug. Daar hebben we de afgelopen weken nog iemand voor ingehuurd. Om ze een beetje klaar te stomen, zeg maar. Die resultaten blijven je toch je leven lang achtervolgen, en ze moeten straks wel naar een gedegen middelbare school.

Ik vind het moederschap overigens fan-tás-tisch! Echt! Jeezus, wat is het heerlijk om lekker met die kinderen te gaan shoppen en gezellig ergens te lunchen. Ja, ok, ze vinden het niet altijd om te gillen, maar dan beloof ik gewoon Mc Donalds op de terugweg. Doet wonderen. Wel altijd met gierende banden langs de Mc Drive, want je zult maar een bekende tegenkomen. De schaamte. Wij zijn namelijk een Gezond Gezin. Binnenkort is Niels jarig. Of, nou ja, op zes april eigenlijk pas, maar ik ben al druk bezig met de planning van hét Feestje. Sorry, Partijtje. Het wordt iets met macrobiotische groenten en dat ze die dan zelf uit de grond mogen trekken. Ik weet het niet helemaal precies, want dat bedrijf dat het regelt, belt steeds maar niet terug. Ze zijn geloof ik druk bezig met het organiseren van het Partijtje van Alexia. Of Amalia, daar wil ik vanaf zijn. Klauwen met geld, zo’n kinderbijeenkomst, maar over die van ons wordt nog jaren nagepraat.

Het is op zich best druk, ons gezinsleven. Ik denk dat een au pair ons wel goed zou staan. Maar dan geen Aziatische, anders lijkt het net of ik zo iemand uitbuit. En ik wil natuurlijk dat ze vloeiend Nederlands spreekt. Zijn er ook gewoon Hollandse au pairs? Daar moet ik eens achteraan. En snel ook, want het wordt tijd dat ik me ook eens lekker kan ontspannen. Koffie, krantje ’s morgens. En dat zij dan de kinderen doet. Ik las trouwens vandaag in de krant dat voor sommige mensen de kinderen als statussymbool fungeren. Beláchelijk!

Lees hier de laatste tweets van Renate.

Tweet

 Mail

 Print

 Vrouw Nieuwsbrief