'Wij houden niet zo van bloot'

Dat ging zo:”Hé Renate, heb je zin om langs te komen op één van de VROUW-dagen?” Daarop heb ik ongetwijfeld iets geantwoord in de trant van “sure, gezellig”. En nog voor ik het pand kon verlaten moest ik ineens zeggen op welke van de drie dagen ik dan zou komen. En vooral: of ik dan zin had om iets actiefs te doen. ‘Een leuke, actieve warming-up ofzo’. Kortom: het bezoekje werd ineens een ’Officieel Bezoek’. En toen stond het afgelopen maandag ook ineens moet koeienletters op de VROUW-pagina. En dus kom ik natuurlijk. Maar niet voor een warming-up. Nee, ik heb wel eens zin om eens te praten met de VROUW-lezeres. Kijken wat haar beweegt. Maar vlak nadat ik had toegezegd, sloeg de angst me om het hart. Wacht eens even... die Zwaluwhoeve... daar was ik eerder geweest. Dat ging als volgt:

Op een regenachtige dag bedachten Erben en ik ons dat we nog zo’n tegoedbon hadden voor de Zwaluwhoeve. Leek ons wel wat en dus boekte ik massages, hot stone-gedoe, voor mezelf een gezichtsbehandeling en nog wat van die verwendingen. Opgetogen en in joggingpakjes gestoken stonden we lekker vroeg voor de deur. De receptie was nog niet open en dus konden ze ons nog niet voorzien van een polsbandje. (Whow! Was het all-inclusive?) We mochten wel alvast een kopje koffie drinken in één van de barretjes. Geheel in stilte (want we waren alvast aan het relaxen) lazen we de krant aan de bar. Tot mijn krant in de fik stond. Waxine. In mijn relax-stand niet opgemerkt.

Na het blussen kwamen er langzaam mensen in enorme witte badjassen binnendruppelen. Dus die receptie zou wel open zijn. Jep! Er stond een rij van twintig man. Vooral veel man. Wij achter in de rij. Voelt best a-relaxed, voor een relax-bezigheid. Het voelde eigenlijk een beetje Centerparks. Maar we waren nog steeds opgetogen. Ik kon de geur van eucaliptus al ruiken. Oeh, wat zouden we aan het eind van de dag rozig en voldaan zijn. En schoon. En dan konden we zo in ons bedje rollen, want er zat ook een hotelovernachting in het arrangement. De volgende dag gingen we voor een weekend naar Madrid. Het kon niet beter. Toen we aan de beurt waren, realiseerde ik het me pas. Dat we in een uit zijn kluiten gegroeide SAUNA waren. Wellness, dat is natuurlijk sauna-plus. Met aanvullende behandelingen, dat wel, maar nog steeds sauna. En sauna betekent BLOOT. En terwijl ik het vroeg, wist ik het antwoord eigenlijk al: “ja, mevrouw, het is wel de bedoeling dat u bloot gaat. Mocht u dat niet wensen, dan raad ik u aan op een badkledingdag te komen. U kunt vandaag natuurlijk wel van uw behandelingen gebruik maken en tussendoor ontspannen in een badjas.

”Fuck. Wij houden niet van bloot. Niet buiten onze voordeur in elk geval. Wij hoeven ook geen bloot van anderen buiten onze voordeur. Dus daar stonden we dan. In onze joggingpakjes. En terwijl de andere gasten hun kleding (AL hun kleding) veilig opborgen in kluisjes (tenminste, zo stel ik me dat voor, want zo ver ben ik nooit geweest), dropen wij af. De regen in. De bon hebben we aan vrienden gegeven die geen moeite hebben met welk bloot dan ook. Ze hebben genoten.

Maar nu ga ik er dus weer heen, de Zwaluwhoeve. Ik heb er vanmiddag toch maar even een telefoontje aan gewijd. Maar ik hoefde me geen zorgen te maken: de VROUW-dagen zijn met kleding. Of was het badkleding. Oh, nee toch hè. Morgen even bellen...

 Mail

 Print

 Vrouw Nieuwsbrief