Renate Wennemars (39), is getrouwd met voormalig schaatser Erben Wennemars. Na
haar studie journalistiek was ze verslaggeefster voor verschillende
tijdschriften om vervolgens televisieprogramma's te gaan presenteren. We
kennen haar vooral van programma's waarvoor ze de wereld rondreisde.
Inmiddels is ze moeder van Joep (8) en Niels (6) en heeft ze Amsterdam en
Zwolle verruild voor het landelijke Dalfsen.
Als je ze nog wil zien, moet je waarschijnlijk snel zijn. Want het wordt warmer en ik heb geen idee waar ze door vervangen gaan worden. Misschien een gele dit seizoen, of roze. Je weet het niet. Maar nu het weer nog enigszins onbestendig is en vooral ’s morgens met die kou, zie ik ze nog heel vaak. Vooral bij ons in de buurt. Ik denk dat de omgeving er om vraagt. Je kunt hier tenslotte naar hartenlust fietsen, wandelen en nordic walken. Ik vraag me af hoe het komt dat ze allemaal voor hetzelfde hebben gekozen. Is het de leeftijd? Is het de leefstijl? Is het gebrek aan iets anders om te kiezen?
Hoe dan ook, het lijkt wel of minstens de helft van de dames van, laten we zeggen, 50 en plus het afgelopen seizoen heeft doorgebracht in een roodachtige jas. Daar zijn veel varianten van. Veel gezien is het niet al te dik herfst-jackje. Beetje gewatteerd en doorgestikt. En dan is er natuurlijk het oerdegelijke fleece-vest. Zijn er niet veel andere kleuren te koop? Is het een trend? Sta je als vrouw van middelbare leeftijd naar die rekken met duffe kleuren te kijken en dan denk je: hé, rood! Dat is best fleurig! En voor je het weet kun je je scharen bij de volksstammen dames die je zijn voorgegaan. Niks mis mee. Ik loop ook al jaren in skinny jeans omdat nou eenmaal iedereen het doet en ik ermee dood gegooid word.
Gister kreeg ik echt het ultieme bewijs van mijn observaties. Er stond een clubje dames te verzamelen, vlak bij ons huis. Ze gingen samen een lekker eind wandelen. Het waren er een stuk of vijftien. Zes ervan droegen een roodachtige jas! Dit zijn dan van die dingetjes die mij opvallen in het leven. Niks bijzonders. Eigenlijk geen stukje waard, maar toch opmerkelijk.
Ik heb er nog een paar, uit dezelfde leeftijdscategorie. Zo is daar bijvoorbeeld het Nico-brilletje. Nico is een brillenmerk met van die platgeslagen metalen fantasie-monturen. Best funky, als je er van houdt. Je komt de meest uitzinnige creaties tegen, uitgevoerd in – alweer – vaak rood. Past op zich goed bij de strak met leer beklede meubelen.
En omdat ik nou toch bezig ben: mijn favoriet is het VOMP. Dat staat voor Vest Of Many Pockets. Atlhans, toen de vader van mijn favoriete vriendin er vroeger in uit te tekenen was. Het is zo’n mouwloos jasje, vaak in een militair-achtige kleur, met heel veel zakken. Hence the name… In die zakken zitten allerlei handige dingetjes, te weten: een klein zakmesje met alles erop en eraan, een mini-schrijfblokje met potlood, de mobiel, dropjes of pepermunt en natuurlijk de gestreken en gevouwen stoffen zakdoek! De Vomp is dus eigenlijk het tasje voor mannen. En je ziet er nog noest uit ook. Als je er geen korte broek met zwarte sokken onder draagt.
Ik ga goed opletten de komende tijd. Er steekt vast een nieuwigheidje de kop op. Ik ben bang dat het iets met schoenen gaat worden. En tenen in het zicht…brrr!

© 1996-2012 Telegraaf Media Nederland | Landelijke Media B.V., Amsterdam.
Alle rechten voorbehouden.
e-mail: redactie-i@telegraaf.nl
Privacy | Disclaimer