TheLadiesClub is een dagelijks real-life blog van twee vriendinnen uit de
Randstad. De vrouwen schrijven elkaar alles over hun levens, liefdes,
kinderen, lusten en lasten.
De vrouwen hebben elkaar mannennamen gegeven en schrijven elkaar onder die pseudoniemen alles over hun levens, liefdes, kinderen, lusten en lasten.
|
DIRK (pseudoniem) RELATIE: gescheiden, heeft minnaar WOONT: solo met veel dieren BEROEP: journaliste KINDEREN: 1 volwassen pleegdochter Kiki WAT VINDT DIRK TYPISCH VROUW? wel gelijk-waardig aan mannen zijn, maar niet gelijk-aardig. Sterk en uitdagend. |
JAN (pseudoniem) RELATIE: gescheiden, heeft vriend WOONT: afwisselend met geliefde of kinderen (co-ouderschap) BEROEP: Sales-manager KINDEREN: dochter Bo (15) en zoon Floris (9) WAT VINDT JAN TYPISCH VROUW? de perfecte moeder, minnares, carrieretijger en vriendin zijn. Vermoeiend en boeiend. |
|
Ha die JAN, Volgens mij ben jij ook zo’n type dat een stad of een winkelcentrum niet in kan gaan zonder met een tasje terug te komen. Ik zie mezelf echt niet als koopverslaafd, maar ook ik kom zelden met lege handen terug.”O ik zie het al”, zegt Mr T dan. “Ik zie tasjes, goed zo” niet doelend op de door jou zo geliefde Prada- of Todds-exemplaren, maar ssshoptasssjesss. Aan deze kant van de wereld van hetzelfde laken een pak hoor. Er is hier nu een soort van jaarlijks festival en dan staan de straten vol met extra kraampjes en stalletjes. De mannen ~als ze al wat willen~ lopen rechtstreeks naar 1 stek toe, kopen een bus scheerschuim, een overhemd of wat te drinken en dat is het dan wel. Zo niet de vrouwen. Elk standje of kraampje wordt bezocht: er wordt eindeloos gesnuffeld en huiswaarts keren zonder ook maar IETS aangeschaft te hebben, kan niet. Dat is namelijk onbevredigend. Natuurlijk dacht ik daar eens over na. Onder het mom van: ‘Zie je wel, wij vrouwen kunnen het niet helpen, het zit gewoon is onze genen, dat geshop!’ Mannen zijn de jagers van de natuur. Zij gaan rechtstreeks op een doel af. Dit of dat moet ik hebben en klaar is Kees. Vrouwen zijn sprokkelaars van origine. Wij sprokkelen eten en kleding voor de familie bij elkaar. Er wordt gewikt, gewogen, afgetast, gevoeld, geproefd, vergeleken en nog maar eens en vervolgens wordt er in de portomonnee gekeken of er tot de aanschaf kan worden overgegaan. Het is niet zo dat bij ons in het Westen de verleidingen groter zijn dan hier in het Oosten. Hier word je ook op elke straathoek verleid. Gisteravond kocht ik bij een enige Thaise homo een paar gouden Indiase teenslippers. Daarbij hanteerde ik de volgende excuses: 1. Je kunt hier alleen maar slippers dragen.(M.a.w.: Ik heb ze nodig) 2. Deze zijn zo leuk dat als ik ze niet koop ik er spijt van krijg. 3. Ze nemen niet veel ruimte in in mijn koffer. 4. Ze zijn goedkoop. Resultaat: verkocht, ik bedoel aangekocht. Als het geld rolt, neemt de welvaart toe. Tuurlijk JAN, binnen de marge. Dat hebben we het afgelopen halfjaar wel gezien. Al te grote schroeiplekken in creditcards bij banken en winkels brengen je in de problemen, Maar is het niet een heerlijk idee dat wij vrouwen de economie draaiende houden? Ik zeg maar zo tassjesss, tasssjess, tasssjes. Wat was jouw laatste shopexcuus? DIRK |
|
Hallo lieve DIRK, Shoppen mijn favoriete hobby! Ik kom nooit zonder iets terug Dirk. Mijn laatste shopexcuus? Afgelopen zaterdag nog een zwart vestje met bont, ‘ik had het koud en hij stond zo leuk bij mijn blonde haar’. Van de week zat ik met zoon Floris en zijn vriendinnetje Debbie in de auto. Alle moeders van de kinderen uit de klas werden doorgenomen: Maxim heeft een lesbische moeder, de moeder van Maaike kijkt en doet altijd heel chagarijnig. Maud’s moeder ziet er ‘picobello’ uit en die van Robin is enorm dik. En wat ben ik voor moeder? Een hele lieve! riep Debbie ‘ze kent me nog niet zo goed’. Volgens Floris was ik vooral een moeder die heeeel voorspelbaar was. O? Leg eens uit Floris? ‘Nou, als je een onbewoond eiland neemt en je zet jou daarop dan ontbreekt er nog maar 1 ding: een kledingwinkel! ‘Ik wist niet dat ik zo voorspelbaar was… , ’ Het erge aan mij is of ik nou nog geld in de maand over heb of helemaal niet, als ik het mooi vind koop ik het. Pee stimuleert mij daar ook altijd goed in. Een paar weken geleden gingen we naar Haarlem, leuke kledingwinkel van de vriend van Leco geloof ik. Goede verkoper deze ‘vriend van’.., niet te opdringerig, op het juiste moment mij de juiste jassen laten zien. Wat het ook wel weer erg moeilijk maakte want ik kon de keuze niet maken tussen deze twee totaal verschillende jassen. Na een half uur wikken en wegen zei Pee:’ koop ze gewoon allebei’! ‘Lieve schat, ik heb er niet eens 1 nodig’!. ‘Ja maar Jan, als je ze niet koopt krijg je spijt’. Na een uur liep ik de deur uit met twee jassen en dacht bij mezelf : ‘ik ga nog eens keer failliet’ door het shoppen. Er zijn twee opties voor mij Dirk: of een bijbaan zoeken of niet meer winkelen… . Liefs JAN |
Meer lezen? Kijk op www.theladiesclub.nl
© 1996-2012 Telegraaf Media Nederland | Landelijke Media B.V., Amsterdam.
Alle rechten voorbehouden.
e-mail: redactie-i@telegraaf.nl
Privacy | Disclaimer