"Vrouwen zetten alles opzij voor een man"

DIRK (pseudoniem)

RELATIE: gescheiden, heeft minnaar

WOONT: solo met veel dieren

BEROEP: journaliste

KINDEREN: 1 volwassen pleegdochter Kiki

WAT VINDT DIRK TYPISCH VROUW? wel gelijk-waardig aan mannen zijn, maar niet gelijk-aardig. Sterk en uitdagend.

JAN (pseudoniem)

RELATIE: gescheiden, heeft vriend

WOONT: afwisselend met geliefde of kinderen (co-ouderschap)

BEROEP: Sales-manager

KINDEREN: dochter Bo (15) en zoon Floris (9)

WAT VINDT JAN TYPISCH VROUW? de perfecte moeder, minnares, carrieretijger en vriendin zijn. Vermoeiend en boeiend.

Lieve JAN,

Veel Thaise meisjes hier raken vroeg zwanger. Zo tussen hun 15 en 22e is gemiddeld. Vaak wordt er dan wel getrouwd of samengewoond, maar het gros van deze relaties strandt ook weer binnen afzienbare tijd.

Ik ben zichtbaar uit een andere cultuur en daarom vertrouwen de vrouwen mij veel toe. Bijna altijd is het hetzelfde liedje JAN: de vader van hun kind(eren) bleek toch een nietsnut en nog niet toe aan een vaste relatie, dus is hij of terug gerend naar zijn moeder of eruit gekickt door de dames zelf.

Zonder enige uitzondering lieten de vrouwen mij weten liever met een Westerse man te willen trouwen. Die zijn niet alleen beter voor hen, maar hebben werk en dus geld.

De weinigen die dat lukt, voelen zichzelf (en zo worden ze ook door de omgeving gezien) spekkopers. Wat bij mij dan begint te jeuken, is het feit dat alles dan ineens om die kerel lijkt te draaien. En daar heb ik nu net het punt waar veel vrouwen in onze eigen cultuur ook mee behept zijn JAN.

Wat laten wij vrouwen ons toch veel gelegen liggen en afleiden door de man die op dat moment in ons leven is. Dan opeens is er Harry en ze bellen, mailen en komen niet meer.

En dan toch weer wel, want ‘Har’ is nu een weekend naar zijn kinderen uit een vorige relatie. Pfff. Alsof Harry of Klaas of Piet daarom vraagt zeg! Hoe geëmancipeerd zijn we dan eigenlijk? Ga lekker met vriendinnen eten zeg. ‘Har’ kan zelf ook wel wat koken hoor.

Maar nee, verliefde vrouwen moeten bij mannie zijn. Een van mijn vrouwelijke kennissen stopte abrupt met haar interessante studie, toen er weer een heerschap in haar bed lag!

Mannen laten hun leven bijna nooit zo verstoren door de vrouw met wie ze op dat moment zijn. Tuurlijk vinden ze het tof bij haar te wezen. Maar de uitdrukking ‘Eerst de zaak en dan het meisje’, is een typisch mannelijke.

Wat me het meest stoort aan deze ‘rebound-vrouwen’ is het feit dat ze van hun kinderen ook vaak maar eisen dat die daar in meegaan. En daar hebben deze koters natuurlijk helemaal nooit om gevraagd.

Waarom zouden zij het leuk moeten vinden dat hun moeder ineens in elke zin de naam van haar nieuwe lover laat vallen en hoezo moet Harry nu ook mee uit eten of op vakantie? Veel problemen in gezinnen na scheiding hebben te maken met een loyaliteitsconflict in het leven van die kinderen.

Ik zeg maar zo: nieuwe liefde is mooi, maar blijf een beetje de proporties in de gaten houden en hang de spreuk van mijn Surinaamse werkster boven het fornuis: ‘Een man is voor even; kinderen zijn voor het leven!’

Hangt ie bij jou al?

GROET!

DIRK

Ha die DIRK,

Veel vrouwen zullen zich inderdaad herkennen in het feit dat ze alles op zij zetten voor een nieuwe man. Misschien hebben vrouwen allemaal wel een zelfde doel voor ogen: ‘deze relatie moet slagen! Ik ga ‘all the way’. Jij zegt, mannen niet? Ik liet jouw schrijven aan Pee lezen en die riep meteen: ‘dat doen wij ook hoor’! ‘Wij laten ook alles vallen als er een nieuwe liefde binnenwandelt’. ‘Denk nou niet dat dat een vrouwending is’.

Toen Pee en ik eindelijk echt samen konden gaan leven dacht ik: nu kunnen we lekker ongestoord samen veel leuke dingen doen! Het kwam totaal niet in mij op dat mijn vriendinnen het dan meteen maar moesten ontgelden maar er was hierdoor natuurlijk wel minder tijd voor hen dan toen ik single was.

Dat werd niet door iedereen gewaardeerd. Mijn beste vriendin Maaike had het daar erg moeilijk mee. Als singles deelden wij altijd alles samen van het opvoeden van de kids als ‘single parent’ tot het dagelijks doornemen van onze liefdesaffaires..

Eerlijk is eerlijk: in ’singletijd’ wij waren elkaars steun en toeverlaat. Toen Pee kwam ging het tussen haar en mij mis: zij had het gevoel dat ze niet meer nodig was, ik wilde haar niet teleurstellen maar ook heel graag samen met mijn grote liefde zijn!

Het was dus helemaal niet mijn bedoeling om alles op zij te zetten voor een kerel! Noem het dat de aandacht ineens moest worden verdeeld Dirk. Ook wat betreft mijn kinderen. Die verdeling was er eigenlijk al door het co-ouderschap. De ene week trekken Bo en Floris in, de andere week Pee.

Gekscherend roep ik hierover wel eens: ‘t is hier net ClubMed’! Maandag is wisseldag, dan vertrekt ‘het spul’ met koffers naar pa, komt werkster Jopie de boel schoonmaken waarna mama’s lover weer in de hut trekt. Heel hectisch maar ook heel bijzonder. Ik geniet namelijk met volle teugen van allebei en wil heel graag dat iedereen het in deze situatie naar zijn zin heeft.

Ik denk dat ‘rebound’ vrouwen (mooi woord trouwens) ongetwijfeld zullen bestaan Dirk. Mijn conclusie in deze is dat zowel mannen als vrouwen met een nieuwe liefde niet weten hoe ze op op een goede manier de juiste aandacht moeten verdelen!

Bij mij hangt dus een andere tekst boven het fornuis….3 x raden…

Tot snel, liefs JAN