De Witte Plooi

Ik doe alsof ik heel intelligent een Zweedse doorloper aan het maken ben, maar stiekem kijk ik over het randje van mijn Breinbrekers puzzelboekje om kontjes te checken. Van vrouwen.

En dat doe ik niet eens zo zeer om er een oordeel over te vellen (andere vrouwen afzeiken wanneer ze zich op hun kwetsbaarst tonen, zou ik echt nooit doen). Ik vind het vooral leuk om te vergelijken en te analyseren.

Ik neem graag iemand mee die me in alle eerlijkheid vertelt dat ik echt niet zo'n bobbelkont heb als die ene op die gebloemde stretcher of dat mijn derrière inderdaad precies lijkt op die strakke van die twintigjarige hinde die net voorbij paradeerde.

Omdat ik mijn eigen achterwerk zelf eigenlijk nooit zie, schetste ik een beeld van hoe ik dacht dat mijn kadetjes eruit zouden zien: compact, stevig en rond.

Squats - No squats

Een tijdje geleden plaatste mijn sportclub deze foto van twee schaars geklede dames op Facebook: Links een platte hangkont (no squats), rechts de ideale ronde vrouwenbips (squats!). "Haha!" lachte ik hardop. "Ik ben een squatfanaticus. Ik ben die rechter. Simpel!" Zoals ik net al zei: ik zie mijn eigen achterkant zelden.

Dieptepuntje

Er komt namelijk een punt waarop je je realiseert dat je vriendin liegt dat ze barst over de vorm van je billen. Dat realiseer je je omdat je haar zelf ook vertelt wat zij wil horen (lieverd, je hebt geen putten in je kont, echt niet *zucht*).

Dan wil je voor eens en altijd weten of je echt een J-Lo bips in de maak hebt. Een dieptepuntje in je leven nadert: je zet je camera in de vensterbank op de zelfontspanner en maakt foto's maken van je eigen toges, vanuit diverse hoeken. De waarheid komt hard aan. Waar voorheen de achterkant van je bovenbeen naadloos overliep in een putloze bolling, is daar nu De Witte Plooi.

  Hij bruint niet mee met de rest van je achterkant, want hij zit verstopt onder je luie krent. Het enige moment waarop je hem ziet is als je bukt, en ja, dat doe ik wel eens.

Dieper zakken!

Squats schijnen onontbeerlijk te zijn voor een gelift zitvlak. Sinds de ontdekking van De Witte Plooi squat ik dieper en fanatieker dan ooit. Lunges, deadlifts, back kicks, bruggetjes, achterwaarts de trappen af, ik doe alles voor een strakke booty. Mijn trainster roept het iedere week: "Wat is sexyer? Inderdaad! Dieper zakken met die billen! Denk aan die hotpants!"

Mijn achterste begint nu langzaam tegen de zwaartekracht in te bewegen, maar De Witte Plooi zit er nog steeds. Dus zit er voor nu maar één ding op: Gewoon niet meer.. uhh.. bukken.

Nathalie volgen kan ook op Twitter, ze tweet via @Nathalie_ff44

Volg VROUW ook op Hyves, Facebook, Twitter en Google+!

Mail

Print

 Vrouw Nieuwsbrief