Exclusieve artikelen van de Telegraaf redactie
Foto: Getty Images
vr 22 feb 2013, 06:30

VROUW vertelt

'Mijn moeder gebruikte mij als aankleedpop'

"Ik heb echt helemaal niets met mode. Nooit gehad ook. Als kind klom ik in bomen, speelde ik in de zandbak en hing ik het liefst ondersteboven aan een koprolstang. Toch was onbezorgd spelen er voor mij niet bij, want ik moest altijd opletten dat mijn kleren niet vies werden of scheurden.

Mijn moeder was namelijk geobsedeerd door mode en ze gebruikte mij als aankleedpop. Elke week kreeg ik wel weer een nieuw jurkje of rokje van één of ander duur merk, zodat ze met me kon pronken. Dat ik meer totaal niet prettig in voelde, kon mijn moeder niets schelen. Status was voor haar veel belangrijker. De kinderen van haar vriendinnen liepen er ook bij volgens de laatste mode, dus kon zij niet achterblijven.

Toen ik naar de middelbare school ging, kreeg ik meer zakgeld en dat spaarde ik op tot ik zelf kleding kon kopen. De eerste keer dat ik thuiskwam met mijn zelfgekochte spijkerbroek, iets waar ik al jaren naar verlangde, staat in mijn geheugen gegrift. Mijn moeder ging volledig door het lint. Ze heeft me naar de winkel gesleurd om 'dat vormeloze vod' terug te brengen. Heel gênant voor een kind van dertien. Ik heb nooit meer een stap in die winkel gezet.

In de jaren daarna kocht ik mijn kleding dus stiekem. Zodra mijn moeder de deur uit was, trok ik snel iets anders aan naar school. En voordat ik naar huis ging, verkleedde ik me bij een vriendinnetje en kwam ik weer thuis in het door mijn moeder uitgezochte jurkje. Het was eigenlijk te gek voor woorden: daar waar andere kinderen stiekem rookten en hun sigaretten verborgen voor hun ouders, deed ik dat met mijn jeans en shirtjes.

Toen ik twee jaar later kleedgeld kreeg, heb ik het eruit gegooid: 'Als ik zelf kleding mag kopen, kies ik wat ik zelf leuk vind!’ Onder druk van mijn vader heeft mijn moeder zich erbij neergelegd. Maar ze liet me wel voelen dat ik er niet uitzag in mijn zelfgekozen outfits. Als haar vriendinnen op bezoek waren, zei ze doodleuk: 'Heb je de verkleedkist weer van zolder gehaald?' En als we naar een feestje gingen, siste ze: 'Ik schaam me dood. Je lijkt wel een zwerver!' Ik deed alsof haar opmerkingen me niet raakten, maar ze kwamen keihard bij me binnen.

Het gedrag van mijn moeder zorgde ervoor dat ik veranderde van een vrolijk meisje in een grijze muis. Ik werd heel onzeker, ging me steeds onopvallender kleden en sloot me op in mijn kamer. Een vreselijke tijd. Wat was ik blij toen ik het huis uit ging en eindelijk mijn eigen gang kon gaan. Vrijheid!

Inmiddels ben ik getrouwd en heb twee schatten van kinderen. Ik voel me prima, maar die onzekerheid van vroeger komt meteen weer naar boven als mijn moeder op bezoek komt. Uren sta ik voor mijn kledingkast. Maar iedere keer krijg ik toch weer een steek onder water. 'Was er uitverkoop in de kringloopwinkel?' Er tegenin gaan, durf ik nog steeds niet. Het liefst zou ik mijn moeder helemaal niet meer zien, maar dat kan ik de kinderen niet aandoen. Zij hebben toch recht op hun oma?"

In VROUW vertelt blijven de inzenders anoniem. Wil jij ook jouw verhaal delen? Mail of schrijf de redactie: vrouwmagazine@telegraaf.nl of Vrouw Magazine, Postbus 670, 1000 AR Amsterdam

Volg VROUW ook op Hyves, Facebook, Twitter, Google+ en Pinterest


Nu populair
Actueel
Meest gelezen