De Telegraaf
Zoeken
  Zoeken met  
 
11 °C
ZW 4
 
files 0
0 km.
euro95
diesel
1,563
1,189
 
 
za 24 jan 2009, 06:30
Gerelateerde artikelen
Mijn dochter is te dik
“Ik zit met een heel lastig...
Mijn kat jaagt alle mannen weg
“Ik was doodongelukkig toen...
Niemand merkt dat ik niets doe
“Ik heb een heerlijk leven,...
Niemand merkt dat ik niets doe
“Na ruim negen jaar kwam er...
Mijn braakfobie vergalt mijn leven
“Emetofobie, extreme angst...
Mijn vriendin heeft een drankprobleem
“Caroline, zoals ik haar nu...
Soms voel ik me net een puber
“Altijd heb ik gedacht: seks is...
Ik verlang intens naar mijn ex
“Ik ben nu al eenentwintig...
Ik heb al een jaar geen seks gehad
“In het begin vond ik het...
Dat cadeautje heb ik gestolen
“Ik zie al maanden tegen het...
Nu kan ik pas rouwen
“Je vader of moeder zien...
Schat, dit is je zoon
“Vijf jaar geleden belandde...
Waar haalt mijn zus het lef vandaan?
“Sommige mensen hebben maar...
Door mij is ze haar droomdate kwijt
“Als je een date hebt, ga dan...
Mijn dochtertje is zo jongensachtig
Bijna tien jaar geleden werd...
Eindelijk bevrijd van mijn moeder
Door trouw aan mijn moeder te...
Dat kind is niet van hem
“Mijn zusje was dertien toen...
Mijn kleinkind mag ik niet zien
“Ongeveer acht jaar geleden...
Wat een vreselijke rampvakantie!
“Eindelijk was het weer zo...
Ik heb spijt van mijn maagband
“Na vijftien jaar zo’n beetje...
'Ik trouwde om zijn geld'
“Ik ben opgegroeid in een...
'We kregen stank voor dank'
Al dertien jaar gingen mijn...
'Ik wil honderd minnaars'
“In de afgelopen twintig jaar...

VROUW vertelt

'Ik loog over mijn diploma'

AMSTERDAM -  “Ik heb een druk leven met een geweldige baan. Als organisator van internationale congressen reis ik de halve wereld over. Dan loop ik duur te doen in mijn kekke mantelpakje en te zwaaien met mijn belangrijke papieren. Helemaal het gevierde vrouwtje. En dan voel ik me zo’n enorme oplichtster...

Niet dat ik mijn vak niet versta. Ik ben echt wel goed in wat ik doe. Maar omdat ik het gevoel heb helemaal geen recht te hebben op deze wereldbaan. Ik voldoe absoluut niet aan de functie-eisen. Daarin staat zwart op wit: minimaal een afgeronde hbo-opleiding. En die heb ik niet. In feite heb ik alleen maar een havo-diploma.

Ik was nooit echt een uitblinker op de middelbare school, maar ik rolde overal net doorheen. Na de havo schreef ik mezelf in op een heao, zo ver mogelijk weg van mijn ouderlijk huis, want ik wilde dolgraag op kamers en een eigen leven leiden. Dat heb ik ook vol enthousiasme gedaan. Ik was lid van een studentenvereniging en de feestcommissie, en rolde zo ongeveer van kroeg naar disco en terug. Door al dat gefeest kwam ik aan studeren niet echt toe. Met veel zessen en nog meer vijven ben ik uiteindelijk in het laatste jaar beland. En toen ging het mis. Ik geloof dat ik ieder tentamen heb verknald. Het was allemaal te hoog gegrepen voor iemand die alle jaren ervoor niks had uitgevoerd.

Tegen mijn ouders speelde ik ondertussen mooi weer. Ik deed net alsof het allemaal van een leien dakje ging. Toen ik uiteindelijk zogenaamd afstudeerde, was ik eigenlijk zwaar gezakt. Maar dat durfde ik niet tegen mijn ouders te vertellen. Ze waren zo trots op me. Ik heb wel een poging gewaagd. Vlak voor de dag dat de uitslag bekend zou worden gemaakt, heb ik naar huis gebeld dat ik onderweg was. Ik kwam thuis aan en viel met mijn neus middenin een surprise party. Het halve dorp was uitgerukt om mijn diploma te vieren. Toen kon ik niet meer over mijn lippen krijgen dat er helemaal niets te vieren was.

Op dat feest bood een vriend van mijn ouders me mijn huidige baan aan. Iemand zoals ik was precies wat ze nodig hadden, zei hij. Ik dacht: je moest eens weten. Maar ik heb de mogelijkheid toch met beide handen aangegrepen. Zo’n kans krijg je nou eenmaal niet vaak. En vragen of het een jaartje later kon zodat ik eerst écht kon afstuderen, was wel heel erg gezichtsverlies. Ik heb het zo gelaten. Mijn ouders schonken me een behoorlijk bedrag als cadeau voor mijn afstuderen en daarmee ben ik op vakantie gegaan, precies op ’t moment dat de officiële afstudeerceremonie plaatsvond. Jammer hè, dat we die moeten missen...

En daarna ben ik meteen met mijn baan begonnen. Ik kreeg wel het verzoek van personeelszaken om een kopie van mijn diploma in te leveren, maar dat ben ik zogenaamd vergeten. En na drie herinneringen heeft niemand er ooit nog om gevraagd. Gelukkig maar, want ik heb geen diploma. De kans dat mijn bedrog nu nog uitkomt, is klein. Maar het heeft me nooit lekker gezeten.”

In VROUW vertelt blijven de inzenders anoniem. Wil jij ook jouw verhaal delen? Mail of schrijf de redactie: redactie.vrouw@ttg.nl of Vrouw Magazine, Postbus 670, 1000 AR Amsterdam.

Plaats op:      Facebook    Plaats op eKudos    Plaats op MSN reporter    Plaats op Delicious    Plaats op Twitter

Sfeer proeven in magisch Marrakech