Ik lijk namelijk vooral op de moeder van mijn vader: klein, donker en verder eigenlijk vooral heel onopvallend. Er zijn best mensen die zeggen dat ik aantrekkelijk ben, maar vergeleken met mijn zus val ik volledig in het niet. Echt veel zelfvertrouwen heb ik daardoor niet en dat maakt het moeilijk om contact te maken met mannen. Mijn beeldige zus is natuurlijk al lang en breed getrouwd. Met de populairste jongen van onze middelbare school. Maar ik ben dus nog steeds single.
Althans, een paar maanden geleden heb ik me ingeschreven bij een datingsite. Ik ben nu eenmaal beter met geschreven woorden dan in een gesprek van vrouw tot man. Achter een computer is het niet belangrijk hoe je eruitziet. Ik kreeg al snel een heel leuk mailtje van ‘Harm’. Mijn profiel sprak hem erg aan, schreef hij. Ik stuurde hem een berichtje terug en zo ontstond een vrij intensief mailcontact. Heel persoonlijk ook. Ik heb echt het idee dat we elkaar inmiddels goed kennen. Alleen al van zijn mailtjes krijg ik vlinders in mijn buik. Als het envelopje op mijn computer knippert omdat er een nieuw berichtje binnen is, slaat mijn hart meteen op hol.
Vorige week stuurde hij me een foto van zichzelf. Een hartstikke leuke vent om te zien. Maar hij wilde natuurlijk ook een foto van mij. Ik heb er eentje gestuurd die gemaakt is tijdens de verjaardag van mijn moeder. Ik samen met mijn zusje in de tuin met een glas rosé. Ik heb er echt bijgezet dat ik de vrouw links was, maar kennelijk heeft hij daar overheen gelezen, want hij mailde me terug dat hij helemaal ondersteboven is. Hij had niet verwacht dat ik zo mooi zou zijn. “De zon is vast jaloers op jouw stralend gouden haar,” schreef hij. Ik durfde niet terug te mailen dat hij zich heeft vergist en dat ik het donkerharige trolletje naast de blonde toverfee ben. Dus heb ik het maar zo gelaten. Maar Harm wil me heel graag ontmoeten op Valentijnsdag en ik heb geen idee hoe ik dat moet oplossen. Ik kan moeilijk mijn zus vragen om in mijn plaats te gaan. En ik ben bang dat hij heel erg teleurgesteld is als ik zelf kom.
Mijn beste vriendin zei dat ik me niet zo’n zorgen moet maken. Dat ik een prachtige persoonlijkheid heb en dat mijn uiterlijk er niet toe doet, dat hij wel verliefd op me móet worden. Maar ik denk dat zij te veel films heeft gezien. Op het witte doek lopen dit soort persoonsverwisselingen altijd goed af, maar het echte leven is nou eenmaal geen film. Al blijf ik hopen...”
In VROUW vertelt blijven de inzenders anoniem. Wil jij ook jouw verhaal delen? Mail of schrijf de redactie: redactie.vrouw@ttg.nl of Vrouw Magazine, Postbus 670, 1000 AR Amsterdam.
© 1996-2012 Telegraaf Media Nederland | Landelijke Media B.V., Amsterdam.
Alle rechten voorbehouden.
e-mail: redactie-i@telegraaf.nl
Privacy | Disclaimer