Mijn man was blij verrast toen ik hem mijn nieuwe sierraad liet zien. Wat ik er niet bij vertelde was dat ik dit had gedaan in opdracht van Peter, mijn meester.
Als ik diep in mijn geheugen graaf, waren er toen ik klein was al aanwijzingen voor mijn seksuele voorkeur. Mijn vader vertelde me dat stoute kinderen vroeger werden geslagen met een rietje. Dat intrigeerde me zo dat ik er tekeningen van maakte. Eenmaal in de puberteit fantaseerde ik over beroemde popsterren die me sloegen. Toch heb ik er nooit iets mee gedaan, jarenlang heb ik gedacht dat ik gek was. Pas toen ik al lang getrouwd was en kinderen had, ontdekte ik via internet dat er meer mensen zijn zoals ik.
Met mijn man heb ik geprobeerd te praten over sadomasochisme, maar dat eindigde in een enorme ruzie. Ik beloofde dat we het er nooit meer over zouden hebben en dat ik niets met mijn fantasieën zou doen. Toch ben ik via internet contacten gaan leggen en zo heb ik een tijdje geëxperimenteerd. Maar bij de mannen met wie ik seks had, vond ik niet wat ik zocht: liefde. Tot ik een bezoek bracht aan een SM-studio en daar direct verliefd werd op de eigenaar: Peter.
Inmiddels hebben Peter en ik bijna vijf jaar een verhouding en we zijn nog steeds smoorverliefd. We spelen een spel samen, waarin hij mij opdrachten geeft en ik die opvolg. Zo draagt hij me soms op om zonder slipje naar mijn werk te gaan, of om te experimenteren met vrouwen. Ik doe dingen die ik zonder hem nooit zou hebben gedaan, maar ik geniet er intens van. Ook als we seks hebben ben ik onderdanig, ik geef me volledig aan hem over. Soms slaat hij me hard op mijn billen. Als ik de pijn bijna niet meer aankan en vraag of hij wil stoppen, zou ik teleurgesteld zijn als hij écht ophoudt. Hij voelt namelijk precies aan waar mijn grenzen liggen. We hebben een codewoord voor het moment dat het écht te ver gaat, maar dat heb ik nog nooit hoeven gebruiken.
De rollen omdraaien? Nee, dat hoeft voor mij niet. Ik vind het heerlijk om pijn te ontvangen, maar heb er moeite mee om zelf iemand te slaan. Daarbij vinden Peter en ik de verhoudingen ideaal zo. Onze relatie gaat verder dan alleen seks. We doen ook normale dingen samen, zoals winkelen, koffiedrinken en de dag bespreken. Hij toont interesse in mij als persoon. Dat heb ik ook nodig, zonder die warme gevoelens is er voor mij geen seksuele relatie mogelijk.
Peter is net als ik getrouwd, waardoor onze relatie geheim moet blijven. Het liefst zou ik mijn man verlaten en van de daken schreeuwen wie ik echt ben, maar dat kan ik mijn kinderen niet aandoen. Zij moeten opgroeien in een normale gezinssituatie. Van seks met mijn man geniet ik al jaren niet meer. Ik doe gewoon mijn ogen dicht, en denk aan iets anders.”
In VROUW vertelt blijven de inzenders anoniem. Wil jij ook jouw verhaal delen? Mail of schrijf de redactie: redactie.vrouw@ttg.nl of Vrouw Magazine, Postbus 670, 1000 AR Amsterdam.
© 1996-2012 Telegraaf Media Nederland | Landelijke Media B.V., Amsterdam.
Alle rechten voorbehouden.
e-mail: redactie-i@telegraaf.nl
Privacy | Disclaimer