Ik verpestte hun vriendschap

“Zij kwamen beiden uit een rijker milieu dan ik. In de vakanties gingen ze samen zeilen of paardrijden, terwijl ik met mijn ouders in een caravan in Zierikzee zat. Ik voelde me vaak buitengesloten. En dat bracht het slechtste in mezelf naar boven. Ik begon de twee tegen elkaar op te zetten. Dan zei ik tegen de ene dat de ander had gezegd dat zij zich zo aanstellerig gedroeg als er jongens in de buurt waren. En tegen de ander dat de een vond dat zij zich zo slecht kleedde voor iemand met haar figuur. Natuurlijk zei ik er dan meteen achteraan dat ik helemaal niet vond dat ze zich aanstelden of te dik waren.

Hun vriendschap met elkaar bekoelde en met mij werden ze alleen maar hechter. Op een dag ben ik echt te ver gegaan. De vriendschap tussen mijn vriendinnen was net weer in een rustiger vaarwater terecht gekomen en ik was bang dat ze mij weer zouden gaan buitensluiten. Na een fles wijn, vertelde een van hen ons in vertrouwen dat ze gezoend had met de aardrijkskundeleraar. Ze was echt verliefd op hem en hij op haar, maar ze was als de dood dat het uit zou komen en hun beider toekomst op het spel zou komen te staan. Als de schoolleiding zou ontdekken dat een leraar het met een leerling deed zou hij immers ontslagen worden, ook al was hij als beginnend docent maar vier jaar ouder dan zijn vriendin die in de eindexamenklas zat. Ik zag mijn kans waar en heb de volgende dag een anonieme brief naar de schoolkrant gestuurd, waarin ik het hele verhaal uit de doeken deed. Ik ondertekende met ‘iemand die heel dicht bij een van de twee geliefden staat’. Mijn gedupeerde vriendin was er meteen van overtuigd dat niet ik, maar de andere vriendin de boosdoener was.

Het is een enorme rel geworden. De beschuldigde stond huilend middenin de klas. ‘Ik was het niet, ik was het niet,’ snikte ze. ‘Wie zou het anders doorverteld kunnen hebben,’ snauwde de andere vriendin. Annie (zo heet ik niet echt) in ieder geval niet. Die zou zoiets nooit doen.’ Ik bevestigde ijverig dat ik het nooit gedaan zou hebben. De leraar werd van school verwijderd. Hij was erg geliefd bij de leerlingen. Iedereen nam het de zogenaamde verraadster kwalijk dat hij was ontslagen. Ze is vlak voor het eindexamen van school gegaan omdat ze er niet langer tegen kon door iedereen verwijtend aangekeken te worden.

Ik weet niet wat er van haar is geworden. Ik ben met de ander nog steeds bevriend. Maar ik heb haar nooit durven vertellen dat ik de verraadster was. Ik draag dit geheim nu al járen met me mee. Nooit eerder heb ik het aan iemand verteld, maar het zit me zo dwars dat het gewoon een keer van mijn hart moet.”

In VROUW vertelt blijven de inzenders anoniem. Wil jij ook jouw verhaal delen? Mail of schrijf de redactie: redactie.vrouw@ttg.nl of Vrouw Magazine, Postbus 670, 1000 AR Amsterdam.

Tweet

 Mail

 Print

 Vrouw Nieuwsbrief