In VROUW vertelt delen vrouwen hun geheim. Deze vrouwen blijven anoniem. Deze week vertelt een vrouw dat voor een echte loverboy viel. “De relatie die ik destijds had, was niet best en stond op een zeer laag pitje. Ik had een moeilijke tijd achter de rug en was erg toe aan een heerlijke vakantie, samen met mijn vriendin. Lekker een weekje er tussenuit. Prachtig hotel, gezellige gasten, attent personeel. Zo ook die ene jongen. Ik noem hem maar even Kamiel, hij werkte in een winkeltje bij het hotel. ‘Ik heb alles wat je zoekt,’ zei hij. ‘Je hebt vast geen mannen in de verkoop,’ grapte ik. ‘Wie weet,’ zei hij toen. Toespelingen vlogen over en weer.
We zagen elkaar elke dag, want onze kamer lag boven zijn winkel. De nare
periode die ik achter me probeerde te laten, maakte me zeer gevoelig voor
zijn lieve attenties en aandacht. We kwamen tot een nachtelijk afspraakje op
het strand. Een hemelse vrijpartij volgde. Voor het eerst sinds tijden
voelde ik me weer op en top vrouw. Ik vertelde hem dat ik het in Nederland
zat was en best in het buitenland aan het werk wilde. Nog twee heerlijke
avonden volgden.
De laatste keer vertelde Kamiel over zijn problemen en schulden. Dat hij niet
terug kon naar zijn geboorteland Duitsland, omdat hij dan opgepakt zou
worden. Of ik hem misschien kon helpen... Ik zag niet in hoe, want rijk ben
ik niet. Misschien als ik naar zijn land zou komen om te werken, konden we
samen sparen en iets opbouwen en dan zou alles goed komen, fantaseerde hij.
‘Ik hou zoveel van jou,’ zei hij. Na ons afscheid zat ik huilend in het
vliegtuig terug. In september belde hij: ‘Wil je nog steeds hier komen en
werken?’ Jazeker! ‘Ik hou heel veel van je en ik heb altijd aan je gedacht,
maar ik moest zoveel werken.’
Ik geloofde Kamiel op zijn woord. Ik was helemaal mesjogge van hem. Mijn auto
was al bijna verkocht, ik had een vlucht geboekt, de ambassade gebeld voor
inlichtingen. Ik mocht een halfjaar zonder visum naar hem toe. Hij had voor
me geregeld dat ik als een soort nanny bij welgestelde Engelsen kon werken,
maar ik moest me wel verzekeren, vertelde hij. Dat snapte ik, maar niet de
enorme bedragen die hij noemde. Als ik het geld alvast overmaakte, zou hij
het regelen.
Toen ik niet meteen instemde, werd zijn toon anders. ‘Je houdt niet genoeg van
mij,’ zei hij. En als ik niet kwam, overleefde hij het niet. Ik was best gek
van hem, maar houden van... ‘Ik wil eerst een halfjaar kijken hoe het gaat
en dan zien we wel verder,’ zei ik. Verzekeren zou ik daar wel doen, dat had
ik al uitgezocht. Toen duidelijk werd dat ik ondanks zijn aandringen geen
geld zou overmaken, was dat ons laatste gesprek.
Achteraf denk ik dat als ik het geld wel had overgeboekt, hij me nooit van de luchthaven had opgehaald. Of misschien was ik in de prostitutie beland, zodat hij nog meer geld aan me kon verdienen. Echt loverboy-praktijken. Het is nu een paar jaar geleden en af en toe denk ik nog wel eens: wat naïef ben ik geweest! En wat ben ik blij dat ik er niet aan heb toegegeven.”
In VROUW vertelt blijven de inzenders anoniem. Wil jij ook jouw verhaal
delen? Mail of schrijf de redactie: redactie.vrouw@ttg.nl
of Vrouw Magazine, Postbus 670, 1000 AR Amsterdam.
© 1996-2009 Uitgeversmaatschappij De Telegraaf B.V., Amsterdam. Alle rechten voorbehouden.
e-mail: redactie-i@telegraaf.nl
Privacy | Disclaimer