De Telegraaf
Zoeken
  Zoeken met  
 
15 °C
Z 4
 
files 7
24 km.
euro95
diesel
1,458
1,099
 
 
Gerelateerde artikelen
‘Ik verzweeg mijn celstraf’
“Toen ik mijn man leerde kennen, had hij...
‘Het leken zulke sympathieke buren’
“We zijn vorig jaar verhuisd....
‘Ze denken dat ik op zijn geld uit ben’
“Mantelzorgers worden geregeld in...
‘Ik kan mijn eerste liefde niet vergeten’
Ik ben een gelukkig getrouwde...
‘Mijn man gaat vreemd en ik weet ?t
“Het was alsof mijn hart even...
'Ze wisten niet dat ik alles kon horen'
“Een waarschuwing voor iedereen met een...
'Ik trouwde om zijn geld'
“Ik ben opgegroeid in een...
'We kregen stank voor dank'
Al dertien jaar gingen mijn...
'Ik wil honderd minnaars'
“In de afgelopen twintig jaar...
'Ik loog over mijn diploma'
“Ik heb een druk leven met een...
'Ik verleidde de klusjesman'
“Laat ik beginnen met te...
'Ik heb mijn kind geslagen'
“Ik kan me niet herinneren...
'Hij is verliefd op de verkeerde zus'
“Mijn zus is veel mooier dan...
'Hij mag nooit meer naar carnaval'
“Mijn vriend en ik wonen al...
'Ik heb een geheime SM-verhouding'
“Daar stond ik dan, voor het...
'Ik wil geen surpriseparty!'
“Binnenkort word ik veertig....
'Die dreigbrief schreef ik zelf'
“Een paar jaar terug zat ik...
'Ik trapte er met open ogen in'
“Het was de gelukkigste tijd...
‘MIJN BESTE VRIENDIN GAAT VREEMD’
“De eerste keer dat ze me...
‘We doen net alsof we naar Hawaii gaan’
“Mijn man en ik roepen dat we...
‘Ik verzweeg mijn celstraf’
“Als je jong bent, doe je...
Ik verpestte hun vriendschap
“Het hele verhaal speelt zich...
za 18 jul 2009, 06:30

VROUW vertelt

Ik viel voor een echte loverboy

In VROUW vertelt delen vrouwen hun geheim. Deze vrouwen blijven anoniem. Deze week vertelt een vrouw dat voor een echte loverboy viel. “De relatie die ik destijds had, was niet best en stond op een zeer laag pitje. Ik had een moeilijke tijd achter de rug en was erg toe aan een heerlijke vakantie, samen met mijn vriendin. Lekker een weekje er tussenuit. Prachtig hotel, gezellige gasten, attent personeel. Zo ook die ene jongen. Ik noem hem maar even Kamiel, hij werkte in een winkeltje bij het hotel. ‘Ik heb alles wat je zoekt,’ zei hij. ‘Je hebt vast geen mannen in de verkoop,’ grapte ik. ‘Wie weet,’ zei hij toen. Toespelingen vlogen over en weer.


We zagen elkaar elke dag, want onze kamer lag boven zijn winkel. De nare periode die ik achter me probeerde te laten, maakte me zeer gevoelig voor zijn lieve attenties en aandacht. We kwamen tot een nachtelijk afspraakje op het strand. Een hemelse vrijpartij volgde. Voor het eerst sinds tijden voelde ik me weer op en top vrouw. Ik vertelde hem dat ik het in Nederland zat was en best in het buitenland aan het werk wilde. Nog twee heerlijke avonden volgden.


De laatste keer vertelde Kamiel over zijn problemen en schulden. Dat hij niet terug kon naar zijn geboorteland Duitsland, omdat hij dan opgepakt zou worden. Of ik hem misschien kon helpen... Ik zag niet in hoe, want rijk ben ik niet. Misschien als ik naar zijn land zou komen om te werken, konden we samen sparen en iets opbouwen en dan zou alles goed komen, fantaseerde hij. ‘Ik hou zoveel van jou,’ zei hij. Na ons afscheid zat ik huilend in het vliegtuig terug. In september belde hij: ‘Wil je nog steeds hier komen en werken?’ Jazeker! ‘Ik hou heel veel van je en ik heb altijd aan je gedacht, maar ik moest zoveel werken.’


Ik geloofde Kamiel op zijn woord. Ik was helemaal mesjogge van hem. Mijn auto was al bijna verkocht, ik had een vlucht geboekt, de ambassade gebeld voor inlichtingen. Ik mocht een halfjaar zonder visum naar hem toe. Hij had voor me geregeld dat ik als een soort nanny bij welgestelde Engelsen kon werken, maar ik moest me wel verzekeren, vertelde hij. Dat snapte ik, maar niet de enorme bedragen die hij noemde. Als ik het geld alvast overmaakte, zou hij het regelen.


Toen ik niet meteen instemde, werd zijn toon anders. ‘Je houdt niet genoeg van mij,’ zei hij. En als ik niet kwam, overleefde hij het niet. Ik was best gek van hem, maar houden van... ‘Ik wil eerst een halfjaar kijken hoe het gaat en dan zien we wel verder,’ zei ik. Verzekeren zou ik daar wel doen, dat had ik al uitgezocht. Toen duidelijk werd dat ik ondanks zijn aandringen geen geld zou overmaken, was dat ons laatste gesprek.

Achteraf denk ik dat als ik het geld wel had overgeboekt, hij me nooit van de luchthaven had opgehaald. Of misschien was ik in de prostitutie beland, zodat hij nog meer geld aan me kon verdienen. Echt loverboy-praktijken. Het is nu een paar jaar geleden en af en toe denk ik nog wel eens: wat naïef ben ik geweest! En wat ben ik blij dat ik er niet aan heb toegegeven.”


In VROUW vertelt blijven de inzenders anoniem. Wil jij ook jouw verhaal delen? Mail of schrijf de redactie: redactie.vrouw@ttg.nl of Vrouw Magazine, Postbus 670, 1000 AR Amsterdam.

Plaats op:      Facebook    Plaats op eKudos    Plaats op MSN reporter    Plaats op Delicious    Plaats op Twitter

twitter

Sat, 21 Nov 2009 11:09:59
Lees Renate's Tweets