VROUW vertelt

‘Mijn kat jaagt alle mannen weg’

AMSTERDAM - “Ik was doodongelukkig toen ik Saartje uit het asiel haalde.

Mijn relatie was na acht jaar verbroken – niet door mij – en ik voelde me afgewezen en alleen. Ik stortte al mijn liefde, verdriet en eenzaamheid over dat jonge katje uit. Alles vertelde ik haar, ook al wist ik ook wel dat ze me niet kon verstaan en er nooit een antwoord kwam. Dat ze er was, hielp al enorm. Ik raakte verschrikkelijk verknocht aan het beestje, maar er kwam een dag dat ik ook weer behoefte kreeg aan andere mensen om me heen; aan de liefde van een man.

Ik besloot weer te gaan daten. Na een paar weken kreeg ik via internet contact met een leuke vent. Op een gegeven moment durfde ik het aan om hem bij mij thuis uit te nodigen. Ik had het sfeervol verlicht met kaarsjes, lekkere hapjes klaargezet en een fijn muziekje opgezet. Alles klopte. Hij kwam binnen, ging zitten en... kreeg meteen een haal van Saartje. De hele avond zat ze op een afstandje naar ons te kijken met een dikke staart. De stemming werd er niet beter op. Uiteindelijk heb ik haar maar in de slaapkamer opgesloten. Ik dacht nog: ze moet gewoon even aan hem wennen. Maar ook na zes dates bij mij thuis bleef ze vijandig tegen hem.

Als hij bij me bleef slapen, plaste de poes uit stil protest de hele kamer onder. We moesten iedere ochtend dweilen. Het was het gemakkelijkst om voortaan maar bij mijn vriend af te spreken in plaats van bij mij. Maar echt blij werd ik daar niet van. Ik vond het moeilijk om zo vaak van huis te zijn en Saartje alleen achter te laten. We kregen er steeds vaker ruzie over en uiteindelijk is de relatie op niets uitgelopen.

Een aantal maanden geleden kreeg ik opnieuw ‘verkering’. Ik had gehoopt dat Saartje alleen een hekel had aan mijn vorige vriend, maar ook tegen mijn nieuwe liefde is ze onuitstaanbaar. Laatst bleef hij een nachtje bij me slapen. Kennelijk hadden we de slaapkamerdeur niet goed dichtgedaan. Midden in de nacht werd ik wakker van een vieze geur; had ze toch midden op het bed geplast! Mijn vriend stelde voor informatie in te winnen over kattengedrag en zo uit te vinden hoe we Saartje konden heropvoeden. We hebben alle tips uitgeprobeerd: negeren, straffen, mijn vriend het voer laten geven... Niets hielp. Saartje blijft naar hem blazen en binnen plassen.

Onlangs stelde mijn vriend voor om binnenkort samen te gaan wonen. ‘Maar,’ zei hij erbij, ‘dan zul je die kat weg moeten doen. Die wil ik echt niet in huis.’ Ik begrijp dat hij Saartje niet ziet zitten, maar tegelijkertijd ben ik diep teleurgesteld dat hij dit van me durft te vragen. Hij weet toch hoeveel ik van haar hou en wat ik allemaal aan haar te danken heb? Hij kan toch niet echt van me verlangen dat ik haar naar het asiel breng? Hoeveel ik ook van mijn vriend hou, ik ga voor hem niet mijn kat opgeven. Dat heb ik tegen hem gezegd en nu heeft hij een time-out gevraagd. Ik ben er kapot van. Misschien loop ik nu de man van mijn dromen mis... Maar mijn kat blijft bij mij, die neemt niemand me af.”

In VROUW vertelt blijven de inzenders anoniem. Wil jij ook jouw verhaal delen? Mail of schrijf de redactie: redactie.vrouw@ttg.nl of Vrouw Magazine, Postbus 670, 1000 AR Amsterdam.