’Ik heb al een jaar geen seks gehad’

Ik ben zeventien jaar getrouwd en hoewel ik echt veel van mijn man hou, begint het me nu op te breken dat er op lichamelijk gebied weinig spannends valt te beleven. Er is wel intimiteit, mijn man knuffelt me geregeld, maar de seksprikkels lijken bij hem helemaal verdwenen. Hij draait zich steevast op zijn andere zij en probeert niets meer.

Ik dacht dat het een fase was, dat het vanzelf wel weer zou komen, maar we zijn nu een jaar verder en er is in al die tijd niets gebeurd tussen de lakens. Is dit het nu? Is dit het einde van mijn seksueel actieve leven? Dat vraag ik me de laatste tijd steeds vaker af.

Ik ben vijfenveertig en volgens mij zit je als vrouw dan eigenlijk in je piek qua libido. Ik zie er goed uit, ben niet uitgezakt of onverzorgd. Dus het is niet zo dat ik mijn best niet meer voor hem doe. Het wrange is dat er op mijn werk een aantal vrijgezelle, net gescheiden vrouwen zijn die weer volop aan het daten zijn. Ze vertellen allerlei smeuïge verhalen, soms met meer details dan me lief is. Natuurlijk luister en lach ik mee om hun escapades en doe net of ik thuis ook niet te klagen heb. Maar ze moesten eens weten dat ik al een jaar geen seks meer heb gehad. Bijkomend effect van al die verhalen is dat ik de spanning in mijn leven nu nóg meer mis. Wat zij hebben, wil ik ook!

Ik vind mezelf te jong om nu al genoegen te nemen met een seksloos leven. En ik probeer er echt wel iets aan te doen. Spannende lingerie kopen, bijvoorbeeld. Onlangs had ik een mooi setje aan en ik wachtte hem vol verwachting op in bed, het dekbed een beetje opengeslagen. Mijn man ging in bed liggen, knipte het lampje uit, gaf een kus op mijn wang en keerde me de rug toe. Zoals alle nachten ervoor. Dat deed pijn. Heb ook wel een traantje gelaten. De volgende morgen heb ik er wat van gezegd, en niet voor het eerst trouwens. Of hij niet vindt dat we te weinig vrijen. Hij haalde zijn schouders op en zei alleen maar: ‘We hebben het toch goed zo?’ Toen ik daarop zei dat ik het vrijen ontzettend mis, beloofde hij dat we er deze keer echt aan gaan werken. Maar diezelfde nacht werd ik weer met een ‘ik ben moe’ en een knuffel aan de kant geschoven.

De enige bij wie ik me nog aantrekkelijk voel, is de beveiliger die achter de receptie zit. Hij bekijkt me elke dag goedkeurend als ik binnenkom en knipoogt dan naar me. De laatste tijd stop ik ook altijd even voor een praatje en ga ik wat vaker naar beneden om bezoek op te halen. En om te flirten. Ik heb nooit gedacht dat ik het type was om vreemd te gaan, maar de spanning tussen ons wordt steeds groter. Misschien moet het er maar eens van komen...”

In VROUW vertelt blijven de inzenders anoniem. Wil jij ook jouw verhaal delen? Mail of schrijf de redactie: redactie.vrouw@ttg.nl of Vrouw Magazine, Postbus 670, 1000 AR Amsterdam.

Tweet

 Mail

 Print

 Vrouw Nieuwsbrief